روایتی از غصب املاک مردم استان گلستان توسط رضاخان / ماجرای هولوکاست رضاخانی و سوزاندن زنده زنده مردم
به گزارش خبرگزاری تسنیم از گزگان، حجت الاسلام شریفی گرگانی در کتاب خاطرات خود که با عنوان «خانهی امن» توسط موسسه فرهنگی هنری مرکز اسناد انقلاب اسلامی به چاپ رسیده خاطراتی را از زمین خواری رضا خان و جنایات او در استان گلستان نقل می کند. او می گوید: یکی از مظالم رضاخان غصب اراضی منطقه شمال بود. از جمله آنها به نام «خالصه» در علیآباد کتول و گرگان و سر تا سر شمال بود. در منطقه ما یعنی در علیآباد کتول فقط سه آبادی جزو خالصه محسوب و به مزایده گذاشته شد.
روش رضاخان برای تصاحب املاک مردم
اگر کسی در مزایده، بالای دست رضاشاه می رفت، نیست و نابود می شد. بدین نحو مزایده هایی گذاشتند و با فریب املاک سرتاسر شمال را گرفتند. تنها در علی آباد کتول، رژیم برای آنکه همه این شصت دهات را تصاحب کند، به نام تعیین حدود، بعضی از افراد قدیمی را تریاک دادند و سرشان را گرم کردند و پرسیدند: حدود این سه آبادی که شاه برنده شده کجاست؟ گفتند: از آن طرف تا مرز شوروی، از این طرف هم تا کوه های قسمت شاهرود و از آن طرف تا فلان، از این طرف تا فلان! رضاشاه به این شکل همه منطقه را در تعیین حدود بلعید. حالا دیگر با ظلم چه به سر مردم آورد آن دیگر مبحث بسیار مفصلی است.
هولوکاست رضاخانی!
رضاشاه می خواست شمال را که املاک خودش در آنجا بود آباد کند و روستا به روستا با زور و ستمگری برای خودش ساختمان ها و خیابان های مدرن بسازد. به همین خاطر آن قدر آدم در کوره های داغ آجرپزی منطقه سوختند که حساب ندارد.
آن زمان مأموران رضاشاه به ترکمن ها هم خیلی فشار می آوردند. در حالی که هنوز کوره های آجر داغ بودند، آنها را داخل کوره می فرستادند تا آجرها را بیرون بریزند؛ اما این بیچاره ها با آه و ناله روی آجرها [ی داغ] می سوختند …
وضعیت روستائیان در دوران حاکمیت رضاخان
روستائیان خانه نداشتند، خانه هایشان از نی یا چوب بود که رویشان یک مقداری گل می مالیدند و روی سقفش علفی به نام «گالی» می بستند که با یک کبریت می شد همه آبادی را از بین برد؛ اما رضاشاه این ساختمان های آجری محکم را با بیگاری گرفتن از مردم گرسنه ای ساخت که هیچ چیز نداشتند.
یادم هست که می گفتند از همین روستای کوهستان کارگر می آوردند. آنها آن قدر گرسنه بودند که از شدت گرسنگی نای حرکت نداشتند، چون هیچ چیز برای خوردن نبود. جنگل های منطقه مملو از درختان انار و انجیر بود. آنها از فشار گرسنگی انار و انجیر جنگلی می خوردند و از شدت اسهال می مردند.
من در زمان وقایع شهریور ۱۳۲۰ دوازده ساله و در روستای آلستان شهرستان علی آباد کتول بودم که هواپیماهای روس آمدند و بعد هم نیروهای زمینی آنها کشور ما را اشغال نمودند. همان طور که حضرت امام اشاره کردهاند با آنکه کشور اشغال شد، ولی مردم از اینکه رضا شاه رفت خوشحال بودند. البته مردم بعضی ها را که ظلم کرده بودند کتک زدند؛ ولی اغلب آنها فرار کردند و به دست مردم نیفتادند.
انتهای پیام/ش
روش رضاخان برای تصاحب املاک مردم
اگر کسی در مزایده، بالای دست رضاشاه می رفت، نیست و نابود می شد. بدین نحو مزایده هایی گذاشتند و با فریب املاک سرتاسر شمال را گرفتند. تنها در علی آباد کتول، رژیم برای آنکه همه این شصت دهات را تصاحب کند، به نام تعیین حدود، بعضی از افراد قدیمی را تریاک دادند و سرشان را گرم کردند و پرسیدند: حدود این سه آبادی که شاه برنده شده کجاست؟ گفتند: از آن طرف تا مرز شوروی، از این طرف هم تا کوه های قسمت شاهرود و از آن طرف تا فلان، از این طرف تا فلان! رضاشاه به این شکل همه منطقه را در تعیین حدود بلعید. حالا دیگر با ظلم چه به سر مردم آورد آن دیگر مبحث بسیار مفصلی است.
هولوکاست رضاخانی!
رضاشاه می خواست شمال را که املاک خودش در آنجا بود آباد کند و روستا به روستا با زور و ستمگری برای خودش ساختمان ها و خیابان های مدرن بسازد. به همین خاطر آن قدر آدم در کوره های داغ آجرپزی منطقه سوختند که حساب ندارد.
آن زمان مأموران رضاشاه به ترکمن ها هم خیلی فشار می آوردند. در حالی که هنوز کوره های آجر داغ بودند، آنها را داخل کوره می فرستادند تا آجرها را بیرون بریزند؛ اما این بیچاره ها با آه و ناله روی آجرها [ی داغ] می سوختند …
وضعیت روستائیان در دوران حاکمیت رضاخان
روستائیان خانه نداشتند، خانه هایشان از نی یا چوب بود که رویشان یک مقداری گل می مالیدند و روی سقفش علفی به نام «گالی» می بستند که با یک کبریت می شد همه آبادی را از بین برد؛ اما رضاشاه این ساختمان های آجری محکم را با بیگاری گرفتن از مردم گرسنه ای ساخت که هیچ چیز نداشتند.
یادم هست که می گفتند از همین روستای کوهستان کارگر می آوردند. آنها آن قدر گرسنه بودند که از شدت گرسنگی نای حرکت نداشتند، چون هیچ چیز برای خوردن نبود. جنگل های منطقه مملو از درختان انار و انجیر بود. آنها از فشار گرسنگی انار و انجیر جنگلی می خوردند و از شدت اسهال می مردند.
من در زمان وقایع شهریور ۱۳۲۰ دوازده ساله و در روستای آلستان شهرستان علی آباد کتول بودم که هواپیماهای روس آمدند و بعد هم نیروهای زمینی آنها کشور ما را اشغال نمودند. همان طور که حضرت امام اشاره کردهاند با آنکه کشور اشغال شد، ولی مردم از اینکه رضا شاه رفت خوشحال بودند. البته مردم بعضی ها را که ظلم کرده بودند کتک زدند؛ ولی اغلب آنها فرار کردند و به دست مردم نیفتادند.
انتهای پیام/ش
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «روایتی از غصب املاک مردم استان گلستان توسط رضاخان#@! ماجرای هولوکاست رضاخانی و سوزاندن زنده زنده مردم» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.