به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، تمام طول زندگانی خاندان وحی آکنده از عجایب و معجزات بود، عجایبی که یک گزاره از آن کافی بود تا قلب هر فردی را به سوی مسیر حق که همان مسیر وحی و عترت است جلب کند. زندگانی حضرت زهرا سلام الله علیها نیز اینچنین بود. فضائل ایشان در یک دسته بندی کلی به چهار دسته: پیش از خلقت آدم علیه السلام، پیش از تولد و پس از ولادت و فضائل آسمانی تقسیم بندی می شود.

فاطمه (س) میوه درخت طوبی

اما درباره فضائل این بانوی بزرگوار در قبل و بعد از ولادت روایات متعددی وجود دارد. از امام رضا علیه السلام روایت است رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود زمانی که مرا به آسمان بردند جبرئیل دست مرا گرفت و به بهشت برد، از خرمایش به من داد، من آن را خوردم و آن صلبمن تبدیل به نطفه شد. هنگامی که به زمین آمدم، به فاطمه باردار شد. همانا فاطمه «حوراء انسیه» است، هرگاه مشتاق بوی بهشت می شوم، دخترم فاطمه را می بویم. (تفسیر فرات الکوفی، ص۷۶) در این راستا امام صادق علیه السلام در روایتی دیگر فرمود «رسول خدا زیاد فاطمه را می بوسید؛ عایشه از این کار به غضب آمد و گفت ای رسول خدا چرا این قدر او را می بوسی. رسول خدا فرمود ای عایشه، هنگامی که مرا به آسمان بردند، وارد بهشت شدم. جبرئیل درخت طوبی را نزدیکم آورد و از میوه آن چیدم و خوردم. هنگامی که به زمین برگشتم، خداوند آن را تبدیل به آبی در پشتم کرد؛ به این واسطه خدیجه به فاطمه آبستن شد. پس هرگاه فاطمه را می بوسم، بوی درخت طوبی را استشمام می کنم؛ … یا عائشة إنه لما أسری بی إلی السماء دخلت الجنة فأدنانی جبرائیل ع من شجرة طوبی و ناولنی من ثمارها فأکلته- فلما هبطت إلی الأرض حول الله ذلک ماء فی ظهری- فواقعت خدیجة فحملت بفاطمة فما قبلتها إلا وجدت رائحة شجرة طوبی منها.» (تفسیر القمی، ج۱، ص۲۲)

سخن گفتن در شکم مادر

این فضائل و کرامات حتی لحظاتی قبل از ولادت و اندکی پس از ولادت آن بانوی بزرگوار نیز تداوم داشت. مفضل بن عمر می گوید به امام صادق علیه السلام گفتم: ولادت فاطمه چگونه بود؟ فرمود: زمانی که خدیجه سلام الله علیها با رسول خدا ازدواج کرد، زنان مکه از او دوری گزیدند و به دیدنش نمی رفتند و به او سلام نمی دادند و اگر زنی می خواست به دیدن او برود، او را منع می کردند و خدیجه سخت اندوهگین شد و در عین حال بیشتر غم و اندوه او برای رسول خدا بود و همین که به فاطمه باردار شد، فاطمه با او سخنمی گفت و در همان حال که هنوز در شکم مادر بود، مادر را به صبر و شکیبایی سفارش می کرد و خدیجه این موضوع را از پیامبر پوشیده می داشت. روزی رسول خدا وارد خانه شد و شنید خدیجه با کسی سخن می گوید. فرمود: ای خدیجه، با چه کسی سخن می گویی؟ گفت: با جنینی که در شکم من است و او با من سخن می گوید و انس می گیرد. فرمود: ای خدیجه، این جبرئیل است که به من مژده می دهد که جنین تو دختر من است و پاک و فرخنده است و خداوند متعال نسل مرا از او قرار داده است و گروهی از فرزندان او پیشوایان و خلیفه های خداوند بر زمین پس از پایان یافتن پیامبری خواهند بود. (الأمالی( للصدوق)، النص، ص۵۹۳)

حضور برترین بانوان عالم در ولادت حضرت زهرا (س)

در قسمتی دیگر از روایت، امام درباره ماجرای شگفت انگیز ولادت حضرت زهرا سلام الله علیها و حضور برترین بانوان عالم در لحظه ولادت ایشان می فرماید خدیجه سلام الله علیها دوران بارداری خود را گذراند و زمانی که هنگام زایمان او نزدیک شد، به گروهی از زنان قریش و بنی هاشم پیام داد: پیش من آیید و قابلگی مرا بر عهده بگیرید. آنان پیام دادند که تو از سخن ما سرپیچی کردی و آن را نپذیرفتی و با محمد، یتیم ابوطالب که فقیر و مستمند است، ازدواج کردی. ما پیش تو نمی آییم و کمکی نخواهیم کرد. خدیجه از این پیام اندوهگین شد. در همان حال چهار زن گندمگون بلند قامت که شبیه به زنان بنی هاشم بودند، پیش او آمدند. خدیجه نخست از دیدن ایشان ترسید. یکی از آنان گفت: ای خدیجه، اندوهگین مباش. ما فرستادگان پروردگار تو و خواهران تو هستیم. من ساره ام و این آسیه دختر مزاحم و همدم و ندیم تو در بهشت است. این هم مریم دختر عمران و این هم کلثوم خواهر موسی بن عمران است. خداوند ما را پیش تو فرستاده است تا عهده دار کارهای تو باشیم. یکی از ایشان سمت راست خدیجه و دیگری سمت چپ او و یکی پشت سرش و دیگری پیش رویش نشستند و خدیجه فاطمه را پاک و پاکیزه متولد کرد و چون فاطمه به زمین رسید، نور و پرتوی از او سر زد و تمام خانه های مکه و همه خاور و باختر زمین از آن پرتو روشن شد و ۱۰ تن از فرشتگان (حور العین) آمدند که همراه هر یک طشتی و ابریقی آکنده از آب کوثر بود. فوضعت فاطمة طاهرة مطهرة فلما سقطت إلی الأرض أشرق منها النور حتی علا بیوتات مکة و لم یبق فی شرق الأرض و لا فی غربها موضع إلا أشرق فیه ذلک النور. و دخلن عشرة من الحور العین کل واحدة منهن معها طشت من الجنة و إبریق من الجنة و فی الإبریق ماء من الکوثر.

زنی که برابر خدیجه نشسته بود، آب کوثر را گرفت و فاطمه را با آن شست و دو جامه سپید که از شیر سپیدتر و از مشک خوشبوتر بود آوردند و فاطمه را در آن پیچیدند. آنگاه همان بانو از فاطمه سلام الله علیها خواست سخن بگوید و فاطمه به سخن آمد و گفت: شهادت و گواهی می دهم که خدایی جز پروردگار یگانه نیست و پدرم رسول خدا و سرور پیامبران است و شوهرم سرور اوصیاء است و فرزندانم گزیده ترین نوه های پیامبرانندو سپس به آن چهار بانو سلام داد و نام هر یک از ایشان را بر زبان آورد و آن زنان به فاطمه لبخند زدند و آنان و فرشتگان و ساکنان آسمان ها به یکدیگر مژده دادند و در آسمان پرتوی رخشنده آشکار شد که فرشتگان پیش از آن آن را ندیده بودند و آن چهار بانو به خدیجه گفتند: ای خدیجه، این دختر پاک و پاکیزه و فرخنده خود را بگیر که در آن و نسل آن برکت و فرخندگی داده شده است. خدیجه شاد و خندان فرزند خویش را در آغوش گرفت و پستان خود را که پر شیر شده بود در دهانش نهاد و فاطمه در هر روز به اندازه یک ماه رشد می کرد و در هر ماه به اندازه یک سال که کودکان دیگر رشد می کنند رشد می کرد؛ و حدث فی السماء نور زاهر لم تره الملائکة قبل ذلک و قالت النسوة خذیها یا خدیجة طاهرة مطهرة زکیة میمونة بورک فیها و فی نسلها فتناولتها فرحة مستبشرة و ألقمتها ثدیها فدر علیها فکانت فاطمة ع تنمو فی الیوم کما ینمی الصبی فی الشهر و تنمو فی الشهر کما ینمی الصبی فی السنة. (روضة الواعظین و بصیرة المتعظین، ج۱، ص۱۴۴۱۴۵)

با وجود این فضائلی که مردم از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیده بودند و یا خود بارها به چشم مشاهده کردند، حرمت آن بانوی بزرگوار را هیچ گاه رعایت نکردند بلکه لحظاتی پس از وفات پیامبر به درب خانه امیر مؤمنان یورش بردند، درب خانه وحی را از جا کندند و دخت نبی را مورد آسیب قرار دادند و اینچنین خود را تا همیشه مغضوب فاطمه سلام الله علیها و خداوند متعال قرار دادند.

انتهای پیام/