گروه واژه گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی در توضیحی از ساخت واژه «پدر» و «بابا» می گوید.

به گزارش ایسنا، گروه واژه گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی (با عنوان «چشم و چراغ» در فضای مجازی) به مناسبت روز پدر نوشته است: ««مباش جان پدر غافل از مقام پدر/ که واجب است به فرزند احترام پدر/ اگر زمانه به نام تو افتخار کند/ تو در زمانه مکن فخر جز به نام پدر» (رهی معیری)

«پدر» در فارسی نو و نیز پیتر در فارسی میانه و فارسی باستان، از هندواروپایی پتر مشتق شده اند. محققان احتمال داده اند که این واژه از ریشه که گونه ضعیف شده به معنی «پاییدن و مراقب بودن» و پسوند *ter ساخته شده است که لفظا به معنی پاینده و حامی است. پتر در لاتینی، پتراس در یونانی، فاذر در انگلیسی، و فاتر در آلمانی، همگی از پتر هندواروپایی مشتق شده اند.

«بابا» لفظی کودکانه برای نامیدن پدر است. این واژه در زبان های شاخه هندواروپایی و حتی غیرهندواروپایی، مانند چینی، با تلفظ هایی شبیه به هم دیده می شود. پژوهشگران ریشه این واژه را از واژه هندواروپایی *pap(a)a در معنی «پدر و غذا» می دانند.

محققانی مانند هوفمان، حتی واژه هندواروپایی را مشتق از *pap(p)a می دانند.»

انتهای پیام