«فرارو،» شیفته ایران بود
علی اصغر محمدخانی، فلیچیتا فرارو را یکی از پایه های محکم پل ادبی ایران و ایتالیا دانست که شیفته ایران بود.
علی اصغر محمدخانی در پی درگذشت فلیچیتا فرارو - ایران شناس- در یادداشتی که نوشته و در اختیار ایسنا گذاشته آورده است:
«فلیچیتا فرارو، یکی از پایه های محکم پل ادبی ایران و ایتالیا بود. شیفته ایران بود. فارسی را به روانی و شیوایی می دانست. همیشه خوش خلق و بشاش بود. هر وقت به فلورانس می رفتم دیداری با او داشتم. یا در منزل شان یا در کافه ای نزدیک هتل آلبیون. با هم درباره گسترش روابط فرهنگی و مشابهت های داستان نویسی امروز ایران و ایتالیا صحبت می کردیم. وقتی وارد منزلش می شدی فضا و چیدمانش رنگ و بوی ایران داشت. در سال های گذشته با مشکلات فراوانی که داشت چندین اثر از ادبیات داستانی امروز ایران را به ایتالیایی ترجمه و منتشر کرد. دو ناشر در ایتالیا توجه شان به ترجمه آثار داستانی معاصر ایران بود: نشر پونته سی وسه به مدیریت فلیچیتا فرارو و نشر بریوسکی که در پنج سال گذشته نزدیک به بیست اثر از آثار داستانی معاصر فارسی را به ایتالیایی ترجمه و منتشر کردند. دو سالی بود که به بیماری سرطان دچار شده بود اما روحیه قوی ای داشت و هر سال برای نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به ایران می آمد و برنامه هایی در نمایشگاه داشت. در زمان سفارت توسکانو در سفارت ایتالیا در ایران، رایزن فرهنگی ایتالیا در ایران بود و در مدت نزدیک به ده سالی که در ایران بود بسیار تلاش کرد.
در آخرین گفت وگوهایی که آبان سال گذشته با هم داشتیم متوجه شدم که پایش شکسته و امکان خروج از خانه را ندارد و صرفا برای پرتونگاری از خانه خارج می شود. با حرارت و اشتیاق فراوان سخن می گفت. شوری و نوری در درونش بود که خاموش شد. تلاش های او برای تحکیم روابط فرهنگی ایران و ایتالیا همیشه به یاد ماست. در گذشت او را به اهل فرهنگ و دوستانش در ایران و ایتالیا تسلیت می گوییم. و به همسرش که در بخش نسخه های خطی کتابخانه ی ملی فلورانس فعالیت داشته و او هم انسانی مهربان و دوستدار ایران است. جای خالی فلیچیتا فرارو خالی است.»
به گزارش ایسنا، «فلیچیتا فرارو» ایرانشناس ۱۲ خرداد ماه بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت.
انتهای پیام
علی اصغر محمدخانی در پی درگذشت فلیچیتا فرارو - ایران شناس- در یادداشتی که نوشته و در اختیار ایسنا گذاشته آورده است:
«فلیچیتا فرارو، یکی از پایه های محکم پل ادبی ایران و ایتالیا بود. شیفته ایران بود. فارسی را به روانی و شیوایی می دانست. همیشه خوش خلق و بشاش بود. هر وقت به فلورانس می رفتم دیداری با او داشتم. یا در منزل شان یا در کافه ای نزدیک هتل آلبیون. با هم درباره گسترش روابط فرهنگی و مشابهت های داستان نویسی امروز ایران و ایتالیا صحبت می کردیم. وقتی وارد منزلش می شدی فضا و چیدمانش رنگ و بوی ایران داشت. در سال های گذشته با مشکلات فراوانی که داشت چندین اثر از ادبیات داستانی امروز ایران را به ایتالیایی ترجمه و منتشر کرد. دو ناشر در ایتالیا توجه شان به ترجمه آثار داستانی معاصر ایران بود: نشر پونته سی وسه به مدیریت فلیچیتا فرارو و نشر بریوسکی که در پنج سال گذشته نزدیک به بیست اثر از آثار داستانی معاصر فارسی را به ایتالیایی ترجمه و منتشر کردند. دو سالی بود که به بیماری سرطان دچار شده بود اما روحیه قوی ای داشت و هر سال برای نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به ایران می آمد و برنامه هایی در نمایشگاه داشت. در زمان سفارت توسکانو در سفارت ایتالیا در ایران، رایزن فرهنگی ایتالیا در ایران بود و در مدت نزدیک به ده سالی که در ایران بود بسیار تلاش کرد.
در آخرین گفت وگوهایی که آبان سال گذشته با هم داشتیم متوجه شدم که پایش شکسته و امکان خروج از خانه را ندارد و صرفا برای پرتونگاری از خانه خارج می شود. با حرارت و اشتیاق فراوان سخن می گفت. شوری و نوری در درونش بود که خاموش شد. تلاش های او برای تحکیم روابط فرهنگی ایران و ایتالیا همیشه به یاد ماست. در گذشت او را به اهل فرهنگ و دوستانش در ایران و ایتالیا تسلیت می گوییم. و به همسرش که در بخش نسخه های خطی کتابخانه ی ملی فلورانس فعالیت داشته و او هم انسانی مهربان و دوستدار ایران است. جای خالی فلیچیتا فرارو خالی است.»
به گزارش ایسنا، «فلیچیتا فرارو» ایرانشناس ۱۲ خرداد ماه بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت.
انتهای پیام
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی ««فرارو،» شیفته ایران بود» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.