راز و نیاز با خداوند و توحید نگاه و رفتار

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام

تقدیم به قائم آل محمد و امام زمان حضرت مهدی سلام الله علیه و خاندان معصوم و مطهر بزرگوارشان

خدایا هنوز استوانه های ذهن، خالق خود را می جوید و با الهام و وحی مالک خود، خیال زندگی دارد. گرچه انسانها را به تلاش طلب علم و دانش امر نموده ای، اما هیچ دانشی بی واسطۀ رحمت و عنایت خداوند، متعالی نمی گردد و هیچ رهگذر کوی عشقی بی توجه به خالق خود، معنای عشق را نمی داند. خداوندا! آنگاه که با بندگی انسان در برابر فرامینت معنای عشق را به او آموختی، تا برای رضایت خالق خود خدمت نماید و بزرگی او را انشاء نماید و از فضائل اسماء و آفرینش و کارهای متعالی خداوند توشۀ خرد جمع نماید و در فضای هندسی وجود، در زمانهای متوالی بخش نماید و در کرامت خالق خود، ضرب نماید تا از محصول آن، در فصل نیاز بهره ها جوید، ای خالق یگانه و بی همتا، با عطایای بی انتهای احسان و محبتت، عالیترین محاسبۀ رشد خردمندانه را، در اوج کمالات به تعالی، برای انسانها، تفویض می نمائی.

بارالها، ای صاحب و مالک و مدیر و مدبر همۀ هستی، همۀ وجودی که به بندگانت بخشیده ای، امانتی می باشد در دست بندگانت و گر چه نتوانسته باشند آنطور که شایستۀ الطاف خالق خود می باشد، پرورشش دهند، اما همیشه به خداوند امیدوارند و اعتماد دارند که پروردگارشان به تعالی آنان را هدایت می نماید و بقدری می پروراند، که در توان بی انتهای علم و حکمت و نور و هدایت و حفاظت و فضل و توانائیش، شایستۀ بزرگیش می باشد، تا انسانها در ناتوانیها و درماندگیها و فراقت، احساس بی کسی و سقوط و تقصیر ننمایند و آنگونه که در شأن عبد خدا بودن است، به بندگی خالق خود به تعالی و کمالات موفق و مؤید شوند.

خدایا! آنگاه که می درخشی، شیطان از نگاهت نومید می شود، پس انسانها را چنان یاری ده که تا همیشه حضورت را احساس نمایند و در صراط دینت ثابت قدم و استوار باشند، تا شیطان شرمگین از وسوسه گردد و نومید از اغفال و استحالۀ ایمان بندگانت گردد.

بارالها! همۀ ماهها، ماه پر فیض رحمت برکات و هدایتت می باشد، و انسانها همواره عاجز از ترک سفرۀ الطاف بی انتهای ارزاق و نعمتها و مغفرت و رحمتت می باشند، پس به الطاف عمیمت بر محمد و آل محمد درود فرست و همواره انسانها را از الطافت بهره مند نما و اعتقادات و فضائل و بصیرت و دانش و توانمندیها و منزهی آنان را به مرتبه احسن التقویم چنان میزان نما تا همواره شایسته و لایق بهره مندی از ولایتت باشند و بر پاسخ صحیح مجهولاتی که انسانها در بندگی خالق خود به آن، نیازمند هستند، چنان آنها را آگاه و روشن نما، که بر دو راهیهای تردید و سرگردانی گرفتار نشوند.

بار الها، صفات اسماء الهیت، در افق دیدگان بندگانت جلوه گری می نماید و بر غارزدگان، اسارت زمین بارش رحمت می دارد و برای آنان دنیای زیبای حقیقت را به نمایش می گذارد.

خدایا! جام عشق را از ازل، عاشقانت با یاد خالق خود نوشیدند و مدهوش از صدای وحی وکراماتش، گشتند و زنگار وهم و جهل وجود را با رایح‍ۀ نور هدایت خداوند خویش، پاک نموند.

بار الها، انسانها با کدامین کاسۀ اشک و شکستن یاس شک می توانند، به خالق خود، نزدیکتر باشند؟ آیا دعای بارش باران بر این تن از اصل خود باز مانده مستجاب می شود؟ وچگونه تن ذهن، به زیور دانایی و حکمت آراسته شود و چگونه تنگی خلق وسینه وجود، به حلم و شرح صدر الهی، آذین گردد و چگونه می توان در دریای وجود، زورق جود خالق خود را را بی بهره از آیات وحی و ایمان و یقین به تدبیر عقل الهی، در امواج شیطنتها و ناملایمات ظلمت، به ساحل مقصود به سلامت رساند؟!!

ای پدید آورندۀ هستی، نگاه مهتابی خالق هستی، آنگاه که بر خارهای صحرای ضمیر خشکیده، بر جان روح فرود آید، مرحم جان می شود و جان آدمی را سیراب از نسیم احسان نگاه خویش می گرداند.

خدایا! شیطان بر تکبر پیروزی بر ادعای جهل بر تکرار وهم بر انسان تازید، اما شیطان یارای تازیدن بر عنایات تو ای کریم بخشنده ندارد، آنگاه که، بندگانت را با آیات وحیت و گفتگوهای حکیمانه ات و چراغ هدایتت و بشیر و انذار تادیب کننده و امید دهنده ات، می پرورانی و بندگانت را، تجلی اسماء جلال خود، در دانش و معرفت و حلم و بصیرت متعالی می نمائی، آبشار جود بی منتهای مهر خالق هستی، می باشد که بر سرزمین ضمیر انسانها فرمانروائی می نماید.

خدایا! انسانها لبخند زیبای تو را می بینند، اما دست گل چیدنشان به بلندای کرسی فرمانروائیت نمی باشد، ای خالق بخشایشگر به مهر و بخششت، دستانشان را بگیر و بوسه ای ده تا نورگلهای لبخند رضایتت را بچینند و وجودشان را با محبت ولایت هدایت و عنایات و محافظتت، چنان نما که برای همیشه مهر پایان باطل زمهریر نفوذ و احاطه شیطان و آثار آن در طول تاریخ حیات انسانها فائق گردد.

خدایا! آنگاه که روح بزرگت در زبانی ناتوان جریان دارد، بندگانت تبسم مهرت را می بینند، که بر حرفهای ناقصشان، نگرشی به محبت دارد و آنها را به تعالی و منزهی و کمالات به رأفت مهر و لطافت روح و حکمت علمت به آگاهی می رساند.

بار الها! بندگانت خشنودی پر مهر خالق خود را می بینند، آنگاه که بر شادیهایشان در توفیق بندگی خدا نمودن پاداش می دهی و راه تعالی را برایشان باز می نمایی و آنها را بسوی دین خود فرا می خوانی و از بندگانت می خواهی که از دنیای تاریکی جهل و رذائل بدرآیند و در بهشت فضائل وارد شوند و از چشمۀ نور آب حیات هدایتت بنوشند و در بوستان و گلستان معرفت وارد شوند و از میوۀ خرد الهی تناول نمایند و طاقچۀ خانۀ دل را، با سبد تزکیه آزین نمایند و گلبانگ اذان را در مدینۀ فاضلۀ وصال به دریای معرفت بشنوند و خداوند خود را، ای صاحب جلال و شکوه، با گنجینۀ عقل رشد یافته و منزهی نفس زکیه، از اعماق قلب سلیم، غزل بندگی خالق خود را، بسرایند و در بلندای پرواز با رهیدن از پستیها و رستن به قلۀ صالحانت، بر آستانۀ دوست زانو زنند و خداوند خود را آنچنان که شایسته است به تعالی یاد نمایند.

بار الها، به بزرگیت قسم، بزرگی را بر زبان بندگانت جای ده، تا زبانشان از آن خالق خود شود و رفتارشان را به زیبایی خواست خود، بیارای تا رفتار انسانها با تن پوش نگاه و رهنمودها و فرامینت زیبا شود و به الطاف و عنایات بیکرانت، لحظه ای ذهنیات و نیتها و اعمال آدمیان را، که همواره تمام وجود انسانها را به دنبال خود فرا می خواند، به خودشان واگذار ننما.

بار الها، بندگانت خالق خود را می ستایند، آنگاه که ترانۀ معرفتت، بر تار و پود وجودشان چنگ می زند و جان و دلشان را در قنوت تعالی خواستگاهی متعالیشان، به معراج می رساند و در دستان منتظر یاریشان گلبوتۀ امید می کارد و در قلب پر تپش نگاهشان، شبنم یاس می نشاند و عزمشان را به راهت، استوار می نماید.

خدایا! زیباییها با فرمانروائیت شروع شد و راه یافتگان با یاد خداوند خود سر بلند شدند و زیبا سروش شدند، زیبا نگریستند و زیبا زیستند و زیبا ره یافتند و بر عرش زیبائیها آن همه خوبی و زیبائی را در خالق خود، دیدند. آن همه گفتنیها با هدایت خداوندیت، جلا یافت و آن همه رفتار به زیور خواست الهیت، زیبنده گشت و این همه، یعنی با همۀ خوبیها تجلی یافتن و با همۀ شوکت نشست و برخاست کردن و بر درگاه خالق خود، سجدۀ شکر نمودن و سپاسگزار پروردگار مهربان خود شدن، که به سبب عبد خدا شدن و اطاعت نمودن از رهنمودها و فرمانهای خالق خود و حجت خداوند قائم آل محمد و حجتهای معصوم بخصوص چهارده معصوم سلام الله علیهم، خداوند به وادی انسانها شکوه اوج گرفتن بخشید.

خدایا! انسانها را با خالق خود مونس بودن، شرایطش اخلاص و محبت است، و این همه در عشق به خداوند تجلی می یابد، آنگاه که بر تمامی راه بی انتها، سایۀ مهر می گسترانی و مجوز اقامۀ نماز و رازو نیاز با خود را به انسانها عطا می نمائی و برای آنها آیات نورت را همراه پیامبران و حجتهای معصومت، نازل می نمائی.

چگونه می توان با خداوند بود و خود را تنها دید، آنسان که فطرت انسان، به پاکی نورخالق خود سرشته شده باشد و الطاف غنی خداوند، رازق سفرۀ انسانها باشد.

پس ای خداوند بخشندۀ مهربان بر همۀ بندگانت روزی حلال و سلامتی و سعادتمندی ارزانی دار و آنان را بندگانی شاکر و ساعی قرار ده، تا تلاششان به تعالی به شایستگی باشد و نعمتهای فراوان خالق خود را در راه اعتلای رضایتمندی خداوند صرف نمایند.

خداوندا! برقی که سختی وجود را در خود ذوب می نماید و به تعالی می رساند، شعشعۀ نور عشق تو می باشد که انسانها را در این وادی رها نمی سازد و امید را در نهانخانۀ وجود روشن می نماید و در لحظات سبکبالی جسم، حتی با وجود تلفیق روح و جسم خاکی، تجلی نور خدا می شود، آنگاه که پروردگار بزرگوار بی همتا، به الطاف عمیمش، با ظهور و ولایت امام حیات طیبه، انسانها را تا عرش خوبیهای اعلی علیین به تعالی و کمالات و منزهی احسن تقویم، ارتقاء می بخشد.

خداوندا! آسمانی و زمینی بودن انسانها، اهرم تعادل الهیست و انسان برای سلامت در رشد نیازمند چنین تعادلی می باشد، پس ای خداوند بی همتا، بر حفظ این تعادل، انسانها را همواره، یاری نما، تا در ورطۀ افراط و تفریط و گمراهی و انحرافات گرفتار نشوند و همواره به توان الهی به نور و علم و حکمت هدایت نما و در صراط مستقیم دین خالق خود و حجتهای معصومش بخصوص منجی عالم بشریت حضرت مهدی موعود سلام الله علیهم، مستقر گردان و همواره در این استقرار، ثابت قدم و پایدار باشند.

امین یا رب العالمین، به حرمت محمدا و آله طاهرین. اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

اللهم عجل لولیک الفرج والعافیته و النصر وجعلنا من خیر انصارهی و اعوانهی و شیعته

نویسنده: گل افشان گل محمدی

https://www.farhangyar.ir/fa/post/۵۴۲۰/
راز و نیاز با خداوند و توحید نگاه و رفتار | مشابه
۰۷ دی ۱۴۰۰

گفتگو با هوش مصنوعی

💬 سلام! می خوای درباره ی «راز و نیاز با خداوند و توحید نگاه و رفتار» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.

ترجمه

Divine Intimacy and the Unity of Gaze and Conduct

Divine Intimacy and the Unity of Gaze and Conduct

In the name of God, the Most Gracious, the Most Merciful.

Greetings,

Dedicated to the Promised One of the lineage of Muhammad, Imam Mahdi, peace be upon him, and his revered and immaculate family.

O God, even the pillars of the mind still seek the Creator, inspired by revelation, and possess a vision of life.

Though you command humans to strive for knowledge and learning, no knowledge is attained without the grace and favor of the Exalted God. And no lover of the path of love is ignorant of his Creator.

O Lord!

When you taught humanity the meaning of love through servitude, so that they may serve the Creator with devotion, manifest His greatness, and gather wisdom from the attributes, creation, and sublime works of God, distributing it through the geometric expanse of existence, in successive times, and demonstrating the glory of the Creator, so that they may benefit from its fruits in times of need, O unique and unparalleled Creator, you entrust the highest calculation of wise growth to humanity, elevating them to the pinnacle of perfection through your boundless gifts of grace and love.

O Lord, Owner, Master, Director, and Arbiter of all existence, all that you have bestowed upon your servants is a trust. Though they have failed to nurture it as befitting the grace of the Creator, they always hope in their Lord and trust that He will guide them to perfection, nurturing them to a degree of boundless knowledge, wisdom, light, guidance, protection, favor, and power, worthy of His greatness, so that humans may not feel helpless, lost, or deficient in their trials and sorrows, and may succeed in servitude to the Creator, attaining perfection.

O God!

When you shine, Satan is frustrated. So, assist humanity so that they may always feel your presence and remain steadfast on the path of your religion, so that Satan may be ashamed of his temptations and frustrated in deceiving your servants’ faith.

O Lord!

All months are filled with the grace, blessings, and guidance of your mercy. Humanity is always incapable of abandoning the table of your boundless sustenance, blessings, forgiveness, and mercy. So, send blessings upon Muhammad and his family, and continually bestow your grace upon humanity, elevating their beliefs, virtues, insight, knowledge, abilities, and purity to the state of ahsan al-taqwa (the best form), so that they may always be worthy of benefiting from your authority, and illuminate their minds with the correct answers to the unknowns that humanity needs in their servitude to the Creator, so that they may not be caught in the crossroads of doubt and confusion.

O Lord, the attributes of the Divine names manifest in the gaze of your servants, showering the imprisoned with the rain of mercy, and displaying a beautiful world of truth to them.

O God!

From eternity, lovers have drunk from the cup of love, remembering their Creator, and have been captivated by the sound of His revelation and miracles, cleansing the rust of existence with the fragrance of divine guidance.

O Lord, with what cup of tears and the shattering of the despair of doubt can humanity draw closer to their Creator? Will prayers for rain on this body, deprived of its true essence, be answered? And how can the mind be adorned with wisdom and understanding? How can the tightness of the heart and soul be adorned with divine forbearance? And how can one, without the verses of revelation, faith, and certainty, navigate the waves of temptation and darkness in the boat of the Creator’s grace, reaching the shore of their goal?

O Creator of existence, the moonlit gaze of the Creator of existence, when it descends upon the withered thorns of the conscience, becomes a balm for the soul, and nourishes the soul with the fragrance of the Creator’s grace.

O God!

Satan attacks with pride, claiming ignorance, and repeating illusions. But Satan cannot withstand the grace of You, the Bountiful. When you nurture your servants with your verses, wise conversations, your guiding light, your heralds and warners, and discipline and hope, you manifest your glorious names in their knowledge, insight, forbearance, and discernment, which is a waterfall of the boundless generosity of the Creator’s love, ruling over the conscience of humanity.

O God!

Humanity sees the beautiful smile of You, but their hands cannot reach the height of Your throne. O Forgiving Creator, take their hands and kiss them, so that they may gather the flowers of the smile of Your satisfaction and adorn their existence with the love of guidance, Your grace, and Your protection, so that the seal of the end of the chilling influence and the effects of Satan throughout the history of human life may be surpassed.

O God!

When the great soul of You flows in a weak tongue, humanity sees the smile of Your grace, which has a loving gaze upon their words, and leads them to perfection, purity, and perfection with the grace of Your knowledge.

O Lord!

Humanity sees the pleasure of their Creator when you reward them for their successes in serving God, opening the path to perfection, calling them to your religion, and asking them to leave the dark world of ignorance and vices, and enter the paradise of virtues, and drink from the spring of the water of life of guidance, and enter the garden and orchard of knowledge, and taste the fruit of divine wisdom, and adorn the shelf of the heart’s house with a basket of purification, and hear the call to prayer in the city of the meeting of the ocean of knowledge, and praise their Creator with the treasure of a wise mind, and sing the song of servitude to their Creator with a pure soul, and kneel before their Creator, remembering Him as befits His greatness.

O Lord, by Your greatness, place greatness upon the tongues of your servants, so that their tongues may belong to their Creator, and adorn their conduct with the beauty of Your will, so that the conduct of humanity may be beautiful with the covering of Your guidance and commands, and do not abandon humanity to their own thoughts and intentions, which constantly draw their entire being towards themselves, with Your boundless grace.

O Lord, humanity praises their Creator when the song of Your knowledge resonates within their being, raising their souls to the heights of their transcendent desire, planting a bud of hope in their hearts, and planting a dew of jasmine in the beating hearts of their gazes, and strengthening their resolve on Your path.

O God!

Beauty began with Your authority, and those who have found their way with the remembrance of their Creator have risen high and become beautiful, gazed beautifully, lived beautifully, found their way beautifully, and saw all the goodness and beauty in their Creator.

All that needed to be said was revealed through Your guidance, and all conduct became adorned with the beauty of Your will, and all the goodness manifested, and all the rising and falling occurred, and they prostrated in gratitude before their Creator.

O God!

Humanity’s being intimate with their Creator requires sincerity and love, and this is manifested in love for God, when You spread a shadow of Your grace and grant humanity permission to pray and converse with You, and send down verses of Your light with prophets and immaculate guides.

How can one be with God and feel alone, when the nature of humanity is created with the purity of the light of their Creator, and the grace of God is the sustainer of humanity?

So, O Bountiful Creator, grant your servants a lawful livelihood, health, and happiness, and make them servants who are grateful and diligent, so that their efforts may be worthy of perfection, and they may spend the abundant blessings of their Creator in the pursuit of the satisfaction of their Creator.

O Lord!

The spark that melts the hardship of existence and elevates it is the glimmer of the light of Your love, which does not abandon humanity on this path, and illuminates hope in the hidden chambers of their being, and becomes a manifestation of God’s light when, with Your boundless grace, You elevate humanity to the heights of the highest heavens with the appearance and authority of the life-giving Imam, to perfection, purity, and the state of ahsan al-taqwa.

O God!

The earthly and heavenly nature of humanity is the balance of the Divine hierarchy, and humanity needs such balance for healthy growth. So, O Creator, protect humanity in this balance, so that they may not be caught in the whirlpool of excess and deficiency, delusion, and deviation, and always guide them with Your light, knowledge, and wisdom, and establish them on the straight path of the religion of Your Creator and Your immaculate guides, especially the awaited savior of humanity, Imam Mahdi, peace be upon him, and in this establishment, may they remain steadfast and enduring.

Amen, O Lord of the Worlds, by the sanctity of Muhammad and his pure family.

[Arabic phrases for prayers and supplications]

Author: Gol Afshan Gol Mohammadi

https://sharifsearch.ir/fa/cached/b۷۲bb۳f۹-۱۹۸۲-۴۳e۹-۸۶۹۴-be۷۶۹۰ed۴۰ed/