باخت بزرگ اپوزیسیون
به گزارش مشرق، علیرضا کریمی فعال رسانه ای طی یادداشتی نوشت:
۱- آنچه از اواخر شهریور ۱۴۰۱ در کشور شروع شد، صف آرایی تمام عیار اپوزیسیون و حامیانش در برابر نظام جمهوری اسلامی ایران بود، برای خودشان روشن است که در عمل شکست خورده اند اما ابعاد این شکست چیست؟
۲- سوزاندن شبکه ها، از خبرنگار گرفته تا دانشجو، شکست توهم سازی مجازی، ناتوانی در همراه سازی اکثریت در کف خیابان و قلیل ماندن، سوختن شبکه سلبریتی ها و … برخی از ابعاد شکست آنهاست اما مهمترین نیست.
۳- اپوزیسیون با تمام توان به میدان آمد، سعودی اینترنشنال خود را درید و بی بی سی فارسی چهره وسط باز را کنار گذاشت، همه و همه اثر نداشت و یک اتفاق بسیار مهم افتاد.
۴- اتفاق مهم آن بود که چهره ای که ضدانقلاب در سال های متمادی قصد داشت برای خود برسازد تنها در چهل و چند روز چون برف در آفتاب تموز آب شد و به فنا رفت.
۵- چهره ای که اپوزیسیون دوست داشت از خود ارایه دهد، چهره ای دموکرات، روادار، حامی اکثریت و احترام نهنده به اقلیت بود که منافع ایران برایش مهم است و ملی گراست. اما در عمل چه از خود نشان داد؟
۶- اولا نشان داد که هیچ احترامی برای خواست مردم قایل نیست و هر صدای مخالفی را سرکوب می کند. نشان داد مذهبی بودن از نظرش جرم است آن هم در ایرانی که هنوز اکثریت علقه های مذهبی دارند.
۷- ثانیا نشان داد که رواداریش در حد عدم تحمل چادر و عمامه است و خشونت هایی از خود بروز داد که کمتر کسی دیده بود. نخبه اش فحاش از آب درآمد و فحش سلاحش!
۸- ثالثا نشان داد نه تنها ملی گرا نیست بلکه تجزیه طلبان را به رسمیت می شناسد. منافع ملی برایش شوخی است چون منفعتی فراتر از تمامیت ارضی نیست.
۹- رابعا اثبات کرد که دروغ گوست و پشت هم دروغ هایش اثبات شد، نشان داد توهم می کارد و اباطیل درو می کند. واقعیت را تا حد فضای مجازی فروکاست.
۱۰- خامسا ثابت کرد که به خارج از ایران وابسته است و استقلال کشور را به منفعت خویش می فروشد. ریشه در جامعه ایرانی ندارد، ریشه اش در جامعه بین المللی مدعای غرب است.
۱۱- سادسا زندگی را بر مردم سخت کرد، آرامششان را گرفت، مغازه هایشان را به زور تعطیل کرد و مخالف را تهدید کرد. نیامده به قدرت، زهر در کام مردمان ریخت.
۱۲- سابعا، از همه مهم تر نشان داد که امنیت مردم برایش مهم نیست، حتی با داعش همنوا شد و فاجعه شیراز را توجیه کرد. نیامده پای تروریسم به کشور گشود.
۱۳- خیالتان تخت، اکثریت جامعه ایران دیگر لنگه دمپایی پاره هم دست این جماعت نخواهد داد، چه رسد به حکومت!
۱- آنچه از اواخر شهریور ۱۴۰۱ در کشور شروع شد، صف آرایی تمام عیار اپوزیسیون و حامیانش در برابر نظام جمهوری اسلامی ایران بود، برای خودشان روشن است که در عمل شکست خورده اند اما ابعاد این شکست چیست؟
۲- سوزاندن شبکه ها، از خبرنگار گرفته تا دانشجو، شکست توهم سازی مجازی، ناتوانی در همراه سازی اکثریت در کف خیابان و قلیل ماندن، سوختن شبکه سلبریتی ها و … برخی از ابعاد شکست آنهاست اما مهمترین نیست.
۳- اپوزیسیون با تمام توان به میدان آمد، سعودی اینترنشنال خود را درید و بی بی سی فارسی چهره وسط باز را کنار گذاشت، همه و همه اثر نداشت و یک اتفاق بسیار مهم افتاد.
۴- اتفاق مهم آن بود که چهره ای که ضدانقلاب در سال های متمادی قصد داشت برای خود برسازد تنها در چهل و چند روز چون برف در آفتاب تموز آب شد و به فنا رفت.
۵- چهره ای که اپوزیسیون دوست داشت از خود ارایه دهد، چهره ای دموکرات، روادار، حامی اکثریت و احترام نهنده به اقلیت بود که منافع ایران برایش مهم است و ملی گراست. اما در عمل چه از خود نشان داد؟
۶- اولا نشان داد که هیچ احترامی برای خواست مردم قایل نیست و هر صدای مخالفی را سرکوب می کند. نشان داد مذهبی بودن از نظرش جرم است آن هم در ایرانی که هنوز اکثریت علقه های مذهبی دارند.
۷- ثانیا نشان داد که رواداریش در حد عدم تحمل چادر و عمامه است و خشونت هایی از خود بروز داد که کمتر کسی دیده بود. نخبه اش فحاش از آب درآمد و فحش سلاحش!
۸- ثالثا نشان داد نه تنها ملی گرا نیست بلکه تجزیه طلبان را به رسمیت می شناسد. منافع ملی برایش شوخی است چون منفعتی فراتر از تمامیت ارضی نیست.
۹- رابعا اثبات کرد که دروغ گوست و پشت هم دروغ هایش اثبات شد، نشان داد توهم می کارد و اباطیل درو می کند. واقعیت را تا حد فضای مجازی فروکاست.
۱۰- خامسا ثابت کرد که به خارج از ایران وابسته است و استقلال کشور را به منفعت خویش می فروشد. ریشه در جامعه ایرانی ندارد، ریشه اش در جامعه بین المللی مدعای غرب است.
۱۱- سادسا زندگی را بر مردم سخت کرد، آرامششان را گرفت، مغازه هایشان را به زور تعطیل کرد و مخالف را تهدید کرد. نیامده به قدرت، زهر در کام مردمان ریخت.
۱۲- سابعا، از همه مهم تر نشان داد که امنیت مردم برایش مهم نیست، حتی با داعش همنوا شد و فاجعه شیراز را توجیه کرد. نیامده پای تروریسم به کشور گشود.
۱۳- خیالتان تخت، اکثریت جامعه ایران دیگر لنگه دمپایی پاره هم دست این جماعت نخواهد داد، چه رسد به حکومت!
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «باخت بزرگ اپوزیسیون» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.