منت گذاشتن در آیات و روایات به شدت مذمت شده است
حجت الاسلام والمسلمین سید احمد میرعمادی در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به آیه ۱۷ حجرات گفت: در آیه می خوانیم یمنون علیک أن أسلموا قل لا تمنوا علی إسلامکم بل الله یمن علیکم أن هداکم للإیمان إن کنتم صادقین
از اینکه اسلام آوردند، بر تو منت می گذارند. بگو: از اسلام آوردنتان بر من منت مگذارید، بلکه خداوند بر شما منت می گذارد که شما را به سوی ایمان هدایت کرد؛ اگر راست می گوئید.
حجت الاسلام میرعمادی با بیان اینکه آیه ۱۷ سوره حجرات درباره گروهی از مسلمانان است که پس از اسلام آوردن، به پیامبر اکرم (ص) منت می گذاشتند و ادعا می کردند که اسلام آوردن یا شرکت در جنگ، لطف آنان به پیامبر (ص) است افزود: خداوند دستور داد به آنان بگویند که آنها منتی ندارند، بلکه این خداوند است که با هدایت آنان به ایمان و راه راست، باید منت بگذارد؛ زیرا ایمان کلید سعادت دنیا و آخرت است، پس خدا و پیامبر از ایمانشان نفعی نمی برند.
وی با اشاره به نکات این آیه گفت: یکی از رفتارهای اجتماعی ناپسند، منت گذاری است و واژه «منت» یک معنای ارزشی و مثبت دارد و آن به معنای بخشش، احسان، فضل و هبه است.
وی ادامه داد: در آیه ۱۶۴ سوره آل عمران آمده است، لقد من الله علی المؤمنین إذ بعث فیهم رسولا من أنفسهم یعنی به تحقیق خداوند نعمت بزرگی بر مؤمنین بخشید، از اینکه پیامبری از خودشان در میان آنها برانگیخت.
استاد حوزه علمیه قم اضافه کرد: خداوند در مورد حضرت سلیمان در آیه ۳۹ سوره صاد می فرماید، هذا عطاؤنا فامنن أو أمسک بغیر حساب این نعمت سلطنت و قدرت عطای ماست، اینک بی حساب به هر که خواهی ببخش و از هر که خواهی منع کن.
وی با بیان اینکه همچنین در دعاها، یکی از اسامی خداوند ذو المن و الإحسان ذکر شده است افزود: یعنی ای صاحب بخشش و احسان و از اسماءی حسنای الهی نیز منان و کثیر المن است.
حجت الاسلام میرعمادی گفت: اما معنای دیگر واژه «منت»، بار منفی و ضد ارزش دارد و آن به رخ کشیدن احسان و نعمت بر دیگری به منظور تضعیف یا تحقیر شخص است.
وی افزود: بر طبق این معنا، منت به حالت و رفتار شخص احسان کننده اطلاق می شود که پس از احسان، بدان فخر فروشی می کند و احسان و نیکی خود را به رخ احسان شونده می کشد. مثلا می گوید: «من بودم که چنین کردم یا چنان کردم.» این قول یا رفتار موجب کدورت و ناراحتی طرف مقابل می گردد و هدف از منت گذاری، تحقیر، تضعیف و تفاخر است.
استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: این صفت در قرآن و روایات به شدت مذمت شده و اظهار و ابراز نعمت پس از بخشش با اهداف غلط، امری قبیح و از آن نهی شده است و خداوند در آیه ۲۶۴ سوره بقره می فرماید، یا أیها الذین آمنوا لا تبطلوا صدقاتکم بالمن و الأذی ای کسانی که ایمان آورده اید، صدقات خود را با منت و آزار باطل نسازید.
وی عنوان کرد: امام صادق (ع) فرمود: «منت نهادن، خوبی را از بین می برد.» آن حضرت به اسحاق بن عمار فرمود: «کسی که با منت نهادن، شیعیان و دوستان ما را ذلیل کند، در واقع برای جنگ با ما آماده شده است.»
حجت الاسلام میرعمادی افزود: امیرالمومنین علی (ع) فرمود: المنان علی الفقراء ملعون فی الدنیا و الآخرة، منت کننده بر فقیران در دنیا و آخرت ملعون است. همچنین منت کننده بر پدر و مادر، از رحمت خدا و فرشتگان به دور است.
وی با بیان اینکه منت گذاردن آثار و پیامدهای منفی فراوانی به دنبال دارد افزود: تضییع اخلاص، عدم قبولی اعمال، نشانه غرور و تکبر، از بین رفتن ثواب عمل نیک، شرمندگی، تحقیر و اهانت منت شونده از جمله آثار منفی منت است.
از اینکه اسلام آوردند، بر تو منت می گذارند. بگو: از اسلام آوردنتان بر من منت مگذارید، بلکه خداوند بر شما منت می گذارد که شما را به سوی ایمان هدایت کرد؛ اگر راست می گوئید.
حجت الاسلام میرعمادی با بیان اینکه آیه ۱۷ سوره حجرات درباره گروهی از مسلمانان است که پس از اسلام آوردن، به پیامبر اکرم (ص) منت می گذاشتند و ادعا می کردند که اسلام آوردن یا شرکت در جنگ، لطف آنان به پیامبر (ص) است افزود: خداوند دستور داد به آنان بگویند که آنها منتی ندارند، بلکه این خداوند است که با هدایت آنان به ایمان و راه راست، باید منت بگذارد؛ زیرا ایمان کلید سعادت دنیا و آخرت است، پس خدا و پیامبر از ایمانشان نفعی نمی برند.
وی با اشاره به نکات این آیه گفت: یکی از رفتارهای اجتماعی ناپسند، منت گذاری است و واژه «منت» یک معنای ارزشی و مثبت دارد و آن به معنای بخشش، احسان، فضل و هبه است.
وی ادامه داد: در آیه ۱۶۴ سوره آل عمران آمده است، لقد من الله علی المؤمنین إذ بعث فیهم رسولا من أنفسهم یعنی به تحقیق خداوند نعمت بزرگی بر مؤمنین بخشید، از اینکه پیامبری از خودشان در میان آنها برانگیخت.
استاد حوزه علمیه قم اضافه کرد: خداوند در مورد حضرت سلیمان در آیه ۳۹ سوره صاد می فرماید، هذا عطاؤنا فامنن أو أمسک بغیر حساب این نعمت سلطنت و قدرت عطای ماست، اینک بی حساب به هر که خواهی ببخش و از هر که خواهی منع کن.
وی با بیان اینکه همچنین در دعاها، یکی از اسامی خداوند ذو المن و الإحسان ذکر شده است افزود: یعنی ای صاحب بخشش و احسان و از اسماءی حسنای الهی نیز منان و کثیر المن است.
حجت الاسلام میرعمادی گفت: اما معنای دیگر واژه «منت»، بار منفی و ضد ارزش دارد و آن به رخ کشیدن احسان و نعمت بر دیگری به منظور تضعیف یا تحقیر شخص است.
وی افزود: بر طبق این معنا، منت به حالت و رفتار شخص احسان کننده اطلاق می شود که پس از احسان، بدان فخر فروشی می کند و احسان و نیکی خود را به رخ احسان شونده می کشد. مثلا می گوید: «من بودم که چنین کردم یا چنان کردم.» این قول یا رفتار موجب کدورت و ناراحتی طرف مقابل می گردد و هدف از منت گذاری، تحقیر، تضعیف و تفاخر است.
استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: این صفت در قرآن و روایات به شدت مذمت شده و اظهار و ابراز نعمت پس از بخشش با اهداف غلط، امری قبیح و از آن نهی شده است و خداوند در آیه ۲۶۴ سوره بقره می فرماید، یا أیها الذین آمنوا لا تبطلوا صدقاتکم بالمن و الأذی ای کسانی که ایمان آورده اید، صدقات خود را با منت و آزار باطل نسازید.
وی عنوان کرد: امام صادق (ع) فرمود: «منت نهادن، خوبی را از بین می برد.» آن حضرت به اسحاق بن عمار فرمود: «کسی که با منت نهادن، شیعیان و دوستان ما را ذلیل کند، در واقع برای جنگ با ما آماده شده است.»
حجت الاسلام میرعمادی افزود: امیرالمومنین علی (ع) فرمود: المنان علی الفقراء ملعون فی الدنیا و الآخرة، منت کننده بر فقیران در دنیا و آخرت ملعون است. همچنین منت کننده بر پدر و مادر، از رحمت خدا و فرشتگان به دور است.
وی با بیان اینکه منت گذاردن آثار و پیامدهای منفی فراوانی به دنبال دارد افزود: تضییع اخلاص، عدم قبولی اعمال، نشانه غرور و تکبر، از بین رفتن ثواب عمل نیک، شرمندگی، تحقیر و اهانت منت شونده از جمله آثار منفی منت است.
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «منت گذاشتن در آیات و روایات به شدت مذمت شده است» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.