در بازی مرکب (Squid Game)، قهرمان داستان «سونگ گی هون» (Lee Jung-jae) مردی فوق العاده بدشانس و تا مغز استخوان بدهکار است، همسرش از او جدا شده است و اخیرا برای برقراری ارتباط با دخترش و گرفتن سرپرستی او تلاش می کند. او به دلیل ناتوانی اجتماعی در کسب درآمد مقصر شناخته می شود.

«سونگ گی هون» از مادر سالخورده اش سرقت می کند تا در مسابقات قمار شرکت کند. او بدهی فراوانی دارد و طلبکارانش در تعقیب او هستند. او در یک بازی شبانه با فردی ناشناس در مترو به شبکه «بازی مرکب» متصل می شود. این بازی در جزیره ای انجام می شود که از سایر نقاط جهان جدا افتاده است و شرکت کنندگان در مجموعه ای از بازی های ساده دوران کودکی را انجام می دهند تا در نهایت فردی که زنده می ماند به ثروت هنگفتی معادل « ۴۵٫۶ میلیارد وون» یا تقریبا« ۳۸ میلیون دلار » دست یابد.

ارتباطات با سرمایه داری مدرن و استیصال از نابرابری مالی در «بازی مرکب» به صورت ساختاری و محیطی آشکارتر از «بازی های گرسنگی» (Hunger Games) است. تفاوت سریال «بازی مرکب» با مجموعه هایی نظیر «مرد دونده»، رولربال و بازی های گرسنگی این است که عمده فیلم هایی آمریکایی با چنین مضامینی دارای روکشی از فانتزی هستند یا اینکه مکان های این رویداد ساختگی است تا مخاطبان بتوانند تصور کنند که بازی بقا در مکان و زمانی دست نیافتنی ساخته شده است.