ایسنا/قزوین یک متخصص طب سنتی گفت: مهار هلیکوباکتر پیلوری، غیرفعال شدن ویروس های پوشش دار هرپس ۱ و ۲، واریسلا زوستر و آنفلوآنزا از آثار ضدمیکروبی و ضدویروسی آلوئه ورا است اما با برخی از داروها تداخل دارد و در برخی از افراد نیز باید با احتیاط مصرف شود.

دکتر مرضیه بیگم سیاهپوش در گفت وگو با ایسنا اظهار کرد: آلوئه ورا درختچه ای فاقد ساقه یا با ساقه های کوتاه است که حدود ۲۵ برگ متراکم طوقه ای و رو به بالا دارد. برگ های این گیاه گوشتی هستند و رویشگاه این گیاه احتمالا سودان و عربستان است که در ایران به صورت زینتی کاشته می شود.

وی ادامه داد: مهار هلیکوباکتر پیلوری، غیرفعال شدن ویروس های پوشش دار هرپس ۱ و ۲، واریسلا زوستر و آنفلوآنزا از آثار ضد میکروبی و ضد ویروسی آلوئه ورا است.

این متخصص طب سنتی خاطرنشان کرد: اثر ضدالتهاب آلوئه ورا ناشی از سالیسیلات های موجود در گیاه است و موجب غیرفعال شدن برادی کینین، مهار ساخت هیستامین و کاهش اکسیداسیون اسید آراشیدونیک و در نتیجه کاهش سنتز پروستاگلاندین ها می شود. کاهش فعالیت تیروزین کیناز، کنترل سلول های سرطانی دارای بیان بیش از حد ژن HER-۲/neu از آثار ضدسرطانی آلوئه وراست. آلوئه ورا موجب تحریک کولون و افزایش حرکات آن شده و اثرات مسهلی آن بین ۶ تا ۱۲ ساعت بعد از مصرف ظاهر می شود.

وی بیان کرد: سرکوب فعالیت های وابسته به ایجاد و هدایت فرآیندهای ارتباطی عصبی- عضلانی، اثرات ضد درد و ضد التهاب، سرکوب واکنش سلول های ایمنی پوست و اثرات پرتو فرابنفش، افزایش میزان کلاژن بافت گرانوله و در نتیجه ترمیم بهتر و سریع تر زخم، ممانعت از ایسکمی در سرمازدگی با اثر آنتی ترومبوکسان از اثرات موضعی آلوئه ورا است.

سیاهپوش اشاره کرد: مصرف آلوئه ورا در افراد دارای بیماری های التهابی روده، کودکان کمتر از ۱۲ سال، زنان باردار و شیرده، آپاندیسیت، روده تحریک پذیر، قاعدگی و خون ریزی، مشکلات کلیوی، یبوست مزمن، بواسیر ملتهب، پروستاتیت، سیستیت، اسهال خونی، زخم جراحی، تیروئید پرکار و افراد دیابتی ممنوعیت دارد.

وی با تأکید بر اینکه در سالمندان، و در افراد دیابتی، مصرف آلوئه ورا بایستی با احتیاط فراوانی همراه باشد، خاطرنشان کرد: مصرف فراوان عرق آلوئه ورا موجب دفع پتاسیم می شود و نارسایی کلیه نیز از عوامل کاهش پتاسیم در سالمندان است. نارسایی کلیه از عوارض دیابت است و مصرف زیاد و طولانی مدت آلوئه ورا نارسایی کلیه را تسهیل می کند.

این متخصص طب سنتی اشاره کرد: آلوئه ورا با داروهایی نظیر دیگوکسین، داروهای ضد دیابت، قلبی- عروقی، ضد انعقادی، ضد آریتمی، ادرارآورها، ملین ها، کاهنده های پتاسیم مانند سنا، شیرین بیان و کورتون ها تداخل دارویی دارد؛ در مصرف موضعی، افزایش دهنده اثر پماد هیدروکورتیزون است.

سیاهپوش در پایان گفت: دردهای انقباضی در معده و روده، ایجاد آریتمی، آسیب کلیه، دفع پتاسیم، ایجاد درماتیت پاپولر، تسریع تخریب استخوان، پیگمانتاسیون بی خطر روده، اسهال و سوزش مقعد، تسهیل ابتلا به سرطان کولون، صدمه به عروق و اعصاب و ناهنجاری در جنین ازجمله عوارض مصرف زیاد آلوئه ورا به شمار می رود.

انتهای پیام