بعضی نبودن ها هزار جای خالی را پر می کند، بعضی از رفتن ها چقدر روییدن دارد. درخت تنومندی را بریدند، اما از همه سو جوانه زد. جوانه هایی نو با خون های تازه. خونت می جوشد حاج قاسم، خونت زنده می کند و می رویاند، نفست دم مسیحایی بود که در قفس تن اسیر شده بود و حالا در عصر فراموشی و خواب زدگی همه ما را زنده کردی، قاسم ها در راهند …