به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا دعای ندبه در بین هزاران ادعیه ای که از اهل بیت عصمت و طهارت(ع) صادر شده جایگاه ویژه ای دارد؛ این دعا که منسوب به امام صادق(ع) است، فلسفه بعثت پیامبران و اوصیای پیامبران را از منظر تحقق وعده های خداوند در آخرالزمان و بعد تشکیل حکومت امام زمان(عج) در عصر ظهور معرفی می کند.

در واقع حضرت در این دعا سیر تاریخ بشریت را در راستای برنامه ای دقیق و با محوریت ائمه(ع)، انبیاء و اولیای الهی تا عصر ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) معرفی می کنند. در این سیر، هر یک از انبیاء به ویژه رسولان اولوالعزم قسمتی از پازل این برنامه را تکمیل کردند. به عنوان نمونه امام صادق(ع) پس از بیان برخی مأموریت ها و ویژگی های انبیا وقتی به ماجرای بعثت رسول گرامی اسلام(ص) می رسند، می فرمایند «إلی أن انتهیت بالأمر إلی حبیبک و نجیبک، محمد صلی الله علیه و آله؛ این امری که پیامبران و رسولان در پی آن بودند، به حبیب و برگزیده ات محمد(ص) ختم شد» سپس بر اساس آیه ۹ سوره صف، وعده خداوند نسبت به غلبه دین خداوند بر تمام ادیان در آخرالزمان را معرفی می کند و می فرماید: «و وعدته أن تظهر دینه علی الدین کله و لو کره المشرکون؛ و به او پیروزی دینش را بر تمام ادیان عالم به رغم کراهت مشرکان وعده فرمودی.»

در سیر دعای ندبه به ماجرای غدیر می رسیم؛ مسئله ای که نقش کلیدی در حرکت تاریخی انبیاء و رسولان به سوی تمدن مهدوی بر عهده دارد؛ امام صادق علیه السلام در این بخش از فراز دعای ندبه می فرمایند:

فلما انقضت أیامه أقام ولیه علی بن أبی طالب صلواتک علیهما و آلهما هادیا، إذ کان هو المنذر و لکل قوم هاد، فقال و الملأ أمامه: من کنت مولاه فعلی مولاه، اللهم وال من والاه، و عاد من عاداه، و انصر من نصره، و اخذل من خذله، و قال: من کنت أنا ولیه فعلی أمیره، و قال: أنا و علی من شجرة واحدة و سائر الناس من أشجار شتی.

آنگاه که روزگار آن پیامبر (ص) به انتها رسید، ولی خود علی بن ابیطالب (درود تو بر آن دو و خاندانشان باد) را برای هدایت برگماشت، چراکه او بیم دهنده و و لکل قوم هاد؛ برای هر قومی راهنما بود، (اشاره به آیه ۷ سوره هود) پس در حالی که انبوهی از مردم در برابرش بودند فرمود: هر که من ولی او بودم، پس علی ولی اوست؛ خدایا دوست بدار کسی که علی را دوست دارد و دشمن بدار کسی را که دشمن علی است و یاری کن هرکه او را یاری کند و خوار کن هرکه او را وا گذارد و فرمود: هر که من ولی او بودم، پس علی امیر اوست و فرمود: من و علی از یک درختیم و سایر مردم از درخت های گوناگون اند.

و أحله محل هارون من موسی، فقال: أنت منی بمنزلة هارون من موسی إلا أنه لا نبی بعدی

و جایگاه او را نسبت به خود همچون جایگاه هارون به موسی قرار داد و به او فرمود: تو نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسایی، جز اینکه پس از من پیامبری نیست.

بنابراین از سیر دعای ندبه در می یابیم غدیر آمد تا آموزه های انبیاء را جامه عمل بپوشاند و بشریت را عملا تحت ولایت ولی عالم یعنی امیرالمؤمنین و از طریق صراط مستقیم به سوی اهداف الهی سوق دهد.

انتهای پیام/