پیامبر اکرم (ص) چه مقامی نزد پروردگار متعال داشته اند؟



حجت الاسلام والمسلمین ناصر رفیعی، سخنران مذهبی درمورد مقام رفیع پیامبر اکرم صل الله علیه وآله والسلم بیان کرد: خداوند متعال، پیامبر اکرم صل الله علیه وآله والسلم را خیلی دوست دارند به حدی که می فرمایند: «قل إن کنتم تحبون الله فاتبعونی» «بگو (ای پیغمبر): اگر خدا را دوست می دارید مرا پیروی کنید.» بنابراین، به بندگان می فرمایند هر کسی من خدا را دوست دارد حرف پیامبر (ص) را گوش دهد و هرچه می خواهید به من خدا محبت کنید به پیغمبر صل الله علیه وآله والسلم محبت کنید. در نتیجه، مقام و منزلت پیامبر اکرم صل الله علیه وآله والسلم به حدی رفیع است که در سراسر قرآن کریم، حتی یک جا هم حضرت محمد (ص) را به اسم صدا نکرده اند. این در حالی است که در کتاب آسمانی قرآن کریم، برخی از انبیاء به اسم صدا زده شده اند. اما برای پیامبر اکرم صل الله علیه وآله والسلم از عنوان های یا ای ها النبی و یا ای ها الرسول استفاده شده است.

این سخنران مذهبی گفت: در قرآن کریم، وقتی خداوند متعال می خواهند سفارشی درمورد پیامبر اکرم (ص) کنند اسم خودشان را هم، می آورند «أطیعوا الله وأطیعوا الرسول» «اطاعت کنید خدا را! و اطاعت کنید پیامبر خدا و اولو الأمر [= اوصیای پیامبر]را!» «لا تقدموا بین یدی الله ورسوله ۖ» «(در هیچ کار) بر خدا و رسول تقدم مجویید». در نتیجه، پیغمبر (ص) به حدی محبوب هستند که وقتی خداوند متعال می خواهند قسم بخورند به جان حضرت (ص) قسم می خورند و برترین موجود خلقت هستند؛ به طوری که زیر آسمان خدا هیچ کسی از حضرت محمد صل الله علیه وآله والسلم بالاتر نیست؛ نه انبیاء و نه ائمه معصومین (ع).

حجت الاسلام والمسلمین رفیعی مطرح کرد: حضرت امیر مومنان (ع) با عظمت فراوانی که دارند، می فرمایند: «أنا عبد من عبید محمد» من عبد پیامبر صل الله علیه وآله والسلم هستم. هر آن چه می فرمایند، می گویم چشم.

گفتنی است که طبرسی در کتاب «احتجاج» خود منظور از عبد در این جا را بدین صورت بیان کرده اند که عبد به معنای مطیع و پیرو به کار رفته است: «جاء حبر من الأحبار إلی أمیر المؤمنین (ع) فقال یا أمیر المؤمنین متی کان ربک فقال له ثکلتک أمک و متی لم یکن حتی یقال متی کان کان ربی قبل القبل بلا قبل و بعد البعد بلا بعد و لا غایة و لا منتهی لغایته انقطعت الغایات عنده فهو منتهی کل غایة فقال یا أمیر المؤمنین أ فنبی أنت فقال ویلک إنما أنا عبد من عبید محمد (ص)» «یکی از علمای اهل کتاب به محضر امام علی (ع) رسید و گفت: ای امیر المومنین (ع)! چه زمانی خداوند به وجود آمده است؟ امام (ع) گفت: برای خدا زمانی را نمی توان تصور کرد تا این که بگوییم چه زمانی به وجود آمد. همان پروردگار ما قبل از قبل بوده و قبل از آن را نمی توان تصور کرد و همچنین بعد از بعد هست و بعد از آن قابل تصور نیست. دارای نهایتی نیست و برای او منتهی و غایتی را نمی توان تصور کرد و تمام غایات و به خداوند منقطع می شود. شخص دوباره سؤال می کند: ای امیرالمؤمنین، آیا شما نبی هستید. امام (ع) جواب می دهد: وای بر تو! همانا من بنده ای از بندگان محمد (ص) هستم»

این سخنران مذهبی تصریح کرد: حضرت علی علیه السلام در زمان پیامبر اکرم (ص) به مدت ۳۳ سال خطبه ندارند و هر خطبه ای که در کتاب نهج البلاغه وجود دارد برای بعد از پیامبر اکرم صل الله علیه وآله والسلم است و حضرت امیر مومنان (ع) اصلا ابراز وجود نمی کردند و در نهج البلاغه فرموده اند:

«و لقد کنت أتبعه اتباع الفصیل أثر أمه یرفع لی فی کل یوم من أخلاقه علما و یأمرنی بالاقتداء به و لقد کان یجاور فی کل سنة بحراء فأراه و لا یراه غیری» «و من در پی او بودم، چنان که کودک در پی مادر. هر روز برای من از اخلاق خود نشانه ای بر پا می داشت و مرا به پیروی آن می گماشت. هر سال در حراء خلوت می گزید، من او را می دیدم و جز من کسی او را نمی دید.» و این نشان می دهد که امیر مومنان، حضرت علی علیهم السلام شاگرد خاص پیامبر اکرم صل الله علیه وآله والسلم هستند؛ به طوری که خود حضرت (ع) می فرمایند من هر روز درسی از پیغمبر (ص) می گرفتم.
گفتگو با هوش مصنوعی

💬 سلام! می‌خوای درباره‌ی «پیامبر اکرم (ص) چه مقامی نزد پروردگار متعال داشته اند؟» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.