به گزارش دفتر منطقه ای خبرگزاری تسنیم، در دور اخیر یورش ها و پیشروی های گروه طالبان که از دو ماه بدینسو در جریان است، تغییرات ملموس در تاکتیک ها و رویکردهای سنتی این گروه به مشاهده می رسد:

۱) برخلاف گذشته که ستیز و گریز طالبان در مناطق پشتون نشین (جنوب و شرق) متمرکز بود، اکنون جنگجویان گروه مذکور، دور جدید تاخت و تازهای خود را از نواحی اقوام غیرپشتون آغاز کرده اند. از بدخشان و تخار در شمال شرق تا فاریاب و سرپل و بلخ و سمنگان در شمال و دایکندی و غزنی در مرکز، شاهد یورش های طالبان است؛ در حالی که پایگاه سنتی آن گروه (مناطق پشتون نشین جنوب و شرق) در آرامش نسبی به سر می برند.

۲) گزارش های میدانی و اظهارات منابع محلی نشان می دهد که جنگجویان مهاجم در نواحی شمال افغانستان، اکثرا طالبان پشتون نیستند؛ بلکه غالبا طالب های تاجیک و ازبک و هزاره و سایر اقوام هستند که بخشی از آنها جدیدا به گروه مذکور پیوسته اند.

۳) طالبان در دور جدید تحرکات نظامی خود غالبا با فرستان ریش سفیدان و هیئت های میانجی، تلاش کرده اند تا مردم محلی و مدافعان دولتی را بدون جنگ و درگیری وادار به تسلیم شدن نمایند و ظاهرا این روش مسالمت جویانه در بسیاری از مناطق با موفقیت همراه بوده است.

۴) در ولسوالی ها و مناطقی که تا کنون به تصرف طالبان درآمده است، از خشونت ها و خونریزی های پیشین، گزارش های مستند و معتبری منتشر نشده است.

۵) در دور اخیر حملات طالبان، تا کنون گزارشی از تخریب و انهدام تأسیسات و اماکن دولتی یا دستگیری و مجازات کارمندان محلی و سربازان اتش و پلیس منتشر نشده است.

از تغییرات فوق، نتایج ذیل را می توان به دست آورد:

الف) مجموعۀ دگردیسی های پیش گفته نشان می دهد که گروه تندرو و خشن طالبان اندکی دچار تعدیل شده است و حداقل با پذیرش تنوع قومی افغانستان، تلاش می کند طالبان را از حصار و انحصار قوم پشتون خارج سازند و چهرۀ ملی و فراقومی به آن بدهند.

ب) رفتار نسبتا ملایم طالبان در دور اخیر حملات، نشانگر آن است که گروه مذکور خود را حاکم آیندۀ کشور تصور می کند و قصد حکمرانی بر مردم افغانستان را دارد و اکنون در پی کشتار و تخریب نیست.

ج) ملایمت و مسالمت کنونی ناشی از روحیه و امید و اعتماد به نفس طالبان است. هر گاه در آینده دچار شکست و ناکامی شوند، هیچ بعید نیست که باردیگر به خشونت و کشتار و ویرانگری گذشته باز گردند.

انتهای پیام/.