در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران جوان مطرح شد؛

علیرضا مهران پور نائب رئیس اتحادیه خرازان در گفت و گو با خبرنگار صنعت،تجارت و کشاورزی گروه اقتصادی باشگاه خبرنگاران جوان، در خصوص وضعیت فعلی صنعت تولید اسباب بازی در کشور و وضعیت فروش محصولات در بازار های داخلی و خارجی اظهار کرد: آمار دقیقی از مصرف، تولید و واردات اسباب بازی موجود نیست، اما گزارش ها مبین کم بودن حجم تولید داخل نسبت به تقاضا است.

او افزود: طی سال های اخیر با سیاست کاهش واردات، تولید داخلی در بخش بازی های فکری و آموزشی رونق داشت، اما تولید انواع دیگر اسباب بازی به دلیل نبود زیر ساخت های تخصصی و صنعتی مهیا نشد که نبود آن در بازار محسوس است. در این بین برخی هم کالای غیر فکری تولید کرده و بازار بهتری دارند و از نعمت صادرات و بازار های منطقه ای برخوردار هستند.

بیشتر بخوانید

صادرکننده اسباب بازی شدیم

مهران پور مطرح کرد: کارشناسان تولید و فروش این حوزه معتقد هستند قطع کامل واردات، ضربه به تولید داخل می زند. به طور مثال ممنوعیت ورود عروسک بدون داشتن جایگزین داخلی را نادرست می دانند و برای عبور از مشکلات و توسعه چرخه این صنعت انسجام تفکر در مدیران تصمیم گیر با دعوت به همکاری و استفاده از نظرات متخصصان و کارشناسان تولید کننده و فروشندگان اسباب بازی برای وحدت رویه می تواند گام موثری برای نیل به اهداف باشد.

نائب رئیس اتحادیه خرازان بیان کرد: اصولا اسباب بازی محصولی فرهنگی و چند وجهی است و امروزه فراتر از تعریف گذشته دارد و کالایی استراتژیک است به همین ترتیب برای تولید آن باید طراحی و الگوسازی در جهت تقویت مهارت ها و ایجاد خلاقیت در کودکان باشد و توسعه صنعت آن نیاز به پژوهش و تحقیق عمیق دارد.

مهران پور ادامه داد: این مهم در وظایف شورای سیاستگذاری و نظارت بر اسباب بازی تعریف شده است که با تدبیر، تفکر و همکاری با فعالان این حوزه سیاست های رشد و پیشرفت صنعت اسباب بازی در کشور را برنامه ریزی می کنند.

او تصریح کرد: از جمله این سیاست ها می توان به مدیریت واردات اسباب بازی اشاره کرد که نقش موثری در حمایت از تولید داخل ایجاد کرد، اما کافی نیست و نیاز به حمایت همه جانبه دارد.

نائب رئیس اتحادیه خرازان ابراز کرد: شیوع بیماری کرونا و معضلات دامن گیر آن و تورم شدید اقتصادی طی دو سال گذشته تولید کنندگان و فروشندگان این رسته را با مشکلات جدی مواجه کرده است، به طوری که بسیاری تاب تحمل نداشتند و با سابقه و تجربه ای که داشتند از صنف خارج شدند و بقیه در انتظار تحول هستند و بخاطر عشق و علاقه به صنفشان تحمل می کنند.

انتهای پیام/