باشگاه خبرنگاران جوان گزارش می دهد؛

به گزارش خبرنگار حوزه فن آوری گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان، اصطلاحات و راز و رمزهای دنیای نجوم گاهی به دنیای روزمره هم تسری پیدا می کند و در مراودات روزانه از اسامی و پدیده های نجومی در عبارات کنایی و ضرب المثل ها استفاده می شود، عباراتی مانند ستاره دار، ستاره هالی و مواردی از این قبیل که در معنای اصلی تعاریف متعددی برای آن وجود دارد.

جدا از استفاده کنایی پدیدهای نجومی نگاهی تخصصی تر به این پدیدهای نجومی داشتیم تا بیشتر با عملکرد و واقعیت آن آشنا شویم؛ پدیدهایی مانند ستاره دنباله دار هالی که اغلب هم در مواجهه با فردی که دیر به دیر دیده می شود، این اصطلاح به کار برده می شود؛ البته معمولا وجه شبهی میان عبارات کنایی و واقعیت ماجرا وجود دارد.

دنباله دارها چه ساختاری دارند؟

ستاره های دنباله دار اجرام آسمانی متشکل از یخ و غبار هستند که به محض نزدیک شدن به خورشید بخشی از آن ها تبخیر شده و به سرعت نواری درخشان و دنباله طولانی برای این اجرام شکل می گیرد؛ پهنای هسته ستاره های دنباله دار معمولا حدود ۲۰ کیلومتر محاسبه شده است.

دنباله دار ها در کمربند کویپر و ابر اورت یافت می شوند و طبق رصد های انجام شده حدود ۲۰۰میلیون ستاره دنباله دار بین این نواحی ذکر شده وجود دارد و اغلب دنباله دارها دوره های بسیار طولانی ( بیشتر از ۲۰۰ سال ) دارند .

مسیر حرکت ستاره های دنباله دار به شکل بیضی است ؛ در حالی که مدار حرکت سیاره ها نزدیک به دایره در حال چرخش هستند و همین تفاوت باعث شده تا تاثیر گرانشی دنباله دار ها در حضیض سریعتر صورت گیرد.

ستاره هالی که هر ۷۶ سال یک بار به دور خورشید نزدیک می شود و قابل رصد است، شو میکرد لوی ٩ که در سال ١٩٩۴ با مشتری برخورد کرد و هال-باپ مه در سال ١٩٩٧ از فاصله ١٩٧ کیلومتری زمین عبورکرده است، از جمله مهم ترین و معروف ترین ستاره های دنباله دار محسوب می شوند.

ستاره هالی را بیشتر بشناسیم

ستاره هالی یکی از معروفترین دنبال دار های موجود در فضا محسوب می شود که هر ۷۶ سال یکبار از کنار خورشید عبور می کند و در این زمان قابل رویت است؛ اولین بار ۲۴۰ سال قبل از میلاد این ستاره در چین کشف شده است و ادموند هالی در سال ١٧٠۵ آن را ثبت کرد؛ آخرین بار این ستاره در سال ۱۹۸۶ در آسمان دیده شد بنابراین با توجه به دوره تناوبی که برای این ستاره در نظر گرفته شده و رصد بعدی آن در سال ٢٠۶١ امکان پذیر است.

ستاره هالی تور حدود ۱۵ کیلومتر دارد و ۸۰ درصد از آن را آب یخ زده و ۱۵ درصد را مونوکسیدکربن تشکیل می دهد همچنین محققان معتقدند که بسیاری از ستاره های دنباله دار از لحاظ ترکیب شیمیایی به ستاره دنباله دار هالی شبیه هستند.

در هنگام رصد این ستاره تصور نمی کردند که هسته آن بهینه تیره باشد، اما پس از این رصد دریافتند که ستاره دنباله دار و پوسته تیره ای از گرد و غبار پوشیده شده است، اما راه هایی در سطح این ستاره وجود دارد که به طرف خورشید می گردد و یه داخلی را با توجه به حرارت خورشید ذوب می کند.