در این پست متن و ترجمه سوره مبارکه روم جزء ۲۱ قرآن کریم را مشاهده می کنید.

سوره روم

تعدا آیات : ۶۰

جزء ۲۱

سوره ۳۰ قرآن کریم

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند رحمتگر مهربان

الم ۱

الم (۱)

غلبت الروم ۲

رومیان مغلوب شدند. (۲)

فی أدنی الأرض وهم من بعد غلبهم سیغلبون ۳

(و این شکست) در سرزمین نزدیکی رخ داد، اما آنها بعد از مغلوبیت به زودی غلبه خواهند کرد. (۳)

فی بضع سنین لله الأمر من قبل ومن بعد ویومئذ یفرح المؤمنون ۴

در چند سال، همه کارها از آن خدا است، چه قبل و چه بعد (از این شکست و پیروزی) و در آن روز مؤ منان خوشحال خواهند شد. (۴)

بنصر الله ینصر من یشاء وهو العزیز الرحیم ۵

به سبب یاری پروردگار، خداوند هر کس را بخواهد نصرت می‌دهد و او عزیز و حکیم است. (۵)

وعد الله لا یخلف الله وعده ولکن أکثر الناس لا یعلمون ۶

این چیزی است که خدا وعده کرده، و وعده الهی هرگز تخلف نمی‌پذیرد، ولی اکثر مردم نمی‌دانند. (۶)

یعلمون ظاهرا من الحیاة الدنیا وهم عن الآخرة هم غافلون ۷

آنها تنها ظاهری از زندگی دنیا را می‌دادند، و از آخرت (و پایان کار) بیخبرند. (۷)

أولم یتفکروا فی أنفسهم ما خلق الله السماوات والأرض وما بینهما إلا بالحق وأجل مسمی وإن کثیرا من الناس بلقاء ربهم لکافرون ۸

آیا آنها در دل خود نیندیشیدند که خداوند آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است، جز به حق و برای زمان معینی نیافریده، ولی بسیاری از مردم (رستاخیز و) لقای پروردگارشان را منکرند. (۸)

أولم یسیروا فی الأرض فینظروا کیف کان عاقبة الذین من قبلهم کانوا أشد منهم قوة وأثاروا الأرض وعمروها أکثر مما عمروها وجاءتهم رسلهم بالبینات فما کان الله لیظلمهم ولکن کانوا أنفسهم یظلمون ۹

آیا در زمین سیر نکردند و ببینند عاقبت کسانی که قبل از آنها بودند چگونه شد؟، آنها نیروئی بیش از اینان داشتند، و زمین را (برای زراعت و آبادی) دگرگون ساختند، و بیش از آنچه اینان آباد کردند، عمران نمودند، و پیامبرانشان با دلائل روشن به سراغشان آمدند (اما آنها انکار کردند و کیفر خود را دیدند) خداوند هرگز به آنها ستم نکرد، آنها به خودشان ستم می‌کردند. (۹)

ثم کان عاقبة الذین أساءوا السوأی أن کذبوا بآیات الله وکانوا بها یستهزئون ۱۰

سپس سرانجام کسانی که اعمال بد مرتکب شدند به جائی رسید که آیات خدا را تکذیب کردند و آنرا به سخریه گرفتند. (۱۰)

الله یبدأ الخلق ثم یعیده ثم إلیه ترجعون ۱۱

خداوند آفرینش را آغاز می‌کند سپس آن را تجدید می‌نماید، سپس به سوی او باز می‌گردید. (۱۱)

ویوم تقوم الساعة یبلس المجرمون ۱۲

آن روز که قیامت بر پا می‌شود مجرمان در نومیدی و غم و اندوه فرو می‌روند. (۱۲)

ولم یکن لهم من شرکائهم شفعاء وکانوا بشرکائهم کافرین ۱۳

و برای آنها شفیعانی از معبودانشان نخواهد بود و نسبت به معبودهائی که آنها را شریک خدا قرار داده بودند کافر می‌شوند. (۱۳)

ویوم تقوم الساعة یومئذ یتفرقون ۱۴

آن روز که قیامت بر پا می‌گردد (مردم) از هم جدا می‌شوند. (۱۴)

فأما الذین آمنوا وعملوا الصالحات فهم فی روضة یحبرون ۱۵

اما آنها که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند در باغی از بهشت شاد و مسرور خواهند بود. (۱۵)

وأما الذین کفروا وکذبوا بآیاتنا ولقاء الآخرة فأولئک فی العذاب محضرون ۱۶

و اما آنها که به آیات ما و لقای آخرت کافر شدند در عذاب الهی احضار می‌شوند. (۱۶)

فسبحان الله حین تمسون وحین تصبحون ۱۷

منزه است خداوند به هنگامی که شام می‌کنید و صبح می‌کنید. (۱۷)

وله الحمد فی السماوات والأرض وعشیا وحین تظهرون ۱۸

و حمد و ستایش مخصوص اوست در آسمان و زمین، و تسبیح و تنزیه برای اوست به هنگام عصر و هنگامی که ظهر می‌کنید. (۱۸)

یخرج الحی من المیت ویخرج المیت من الحی ویحیی الأرض بعد موتها وکذلک تخرجون ۱۹

او زنده را از مرده خارج می‌کند، و مرده را از زنده، و زمین را بعد از مرگ حیات می‌بخشد، و به همین گونه روز قیامت برانگیخته می‌شوید! (۱۹)

ومن آیاته أن خلقکم من تراب ثم إذا أنتم بشر تنتشرون ۲۰

از نشانه های او این است که شما را از خاک آفرید، سپس انسانهائی شدید و در روی زمین انتشار یافتید. (۲۰)

ومن آیاته أن خلق لکم من أنفسکم أزواجا لتسکنوا إلیها وجعل بینکم مودة ورحمة إن فی ذلک لآیات لقوم یتفکرون ۲۱

و از نشانه های او اینکه همسرانی از جنس خود شما برای شما آفرید، تا در کنار آنها آرامش یابید، و در میانتان مودت و رحمت قرار داد، در این نشانه هائی است برای گروهی که تفکر می‌کنند. (۲۱)

ومن آیاته خلق السماوات والأرض واختلاف ألسنتکم وألوانکم إن فی ذلک لآیات للعالمین ۲۲

و از آیات او آفرینش آسمانها و زمین و تفاوت زبانها و رنگهای شماست، در این نشانه هائی است برای عالمان. (۲۲)

ومن آیاته منامکم باللیل والنهار وابتغاؤکم من فضله إن فی ذلک لآیات لقوم یسمعون ۲۳

و از نشانه های او خواب شما در شب و روز است، و تلاش و کوششتان برای بهره گیری از فضل پروردگار (و تامین معاش) در این امور نشانه هائی است برای آنها که گوش شنوا دارند! (۲۳)

ومن آیاته یریکم البرق خوفا وطمعا وینزل من السماء ماء فیحیی به الأرض بعد موتها إن فی ذلک لآیات لقوم یعقلون ۲۴

و از آیات او این است که برق (و رعد) را به شما نشان می‌دهد که هم مایه ترس است و هم امید (ترس از صاعقه، و امید به نزول باران) و از آسمان آبی فرو می‌فرستد که زمین را بعد از مردن به وسیله آن زنده می‌کند، در این نشانه هائی است برای جمعیتی که عقل خود را به کار می‌گیرند. (۲۴)

ومن آیاته أن تقوم السماء والأرض بأمره ثم إذا دعاکم دعوة من الأرض إذا أنتم تخرجون ۲۵

و از آیات او این است که آسمان و زمین به فرمان او برپاست سپس هنگامی که شما را (در قیامت) از زمین فرا می‌خواند ناگهان همه خارج می‌شوید (و در صحنه محشر حضور می‌یابید). (۲۵)

وله من فی السماوات والأرض کل له قانتون ۲۶

و از آن اوست تمام کسانی که در آسمانها و زمینند، همگی در برابر او خاضع و مطیعند. (۲۶)

وهو الذی یبدأ الخلق ثم یعیده وهو أهون علیه وله المثل الأعلی فی السماوات والأرض وهو العزیز الحکیم ۲۷

او کسی است که آفرینش را آغاز کرد سپس آن را باز می‌گرداند، و این کار برای او آسانتر می‌باشد، و برای او توصیف برتر در آسمان و زمین است و او است شکست ناپذیر و حکیم. (۲۷)

ضرب لکم مثلا من أنفسکم هل لکم من ما ملکت أیمانکم من شرکاء فی ما رزقناکم فأنتم فیه سواء تخافونهم کخیفتکم أنفسکم کذلک نفصل الآیات لقوم یعقلون ۲۸

خداوند مثالی از خودتان برای شما زده: آیا (اگر مملوک و بردهای داشته باشید) این مملوکهایتان هرگز شریک شما در روزیهائی که به شما داده ایم می‌باشد، آنچنان که هر دو مساوی باشید و از تصرف مستقل و بدون اجازه آنها بیم داشته باشید، آنگونه که در مورد شرکای آزاد بیم دارید؟ این چنین آیات خود را برای کسانی که تعقل می‌کنند شرح می‌دهیم. (۲۸)

بل اتبع الذین ظلموا أهواءهم بغیر علم فمن یهدی من أضل الله وما لهم من ناصرین ۲۹

بلکه ظالمان از هوی و هوسهای خود بدون علم و آگاهی پیروی می‌کنند، و چه کسی می‌تواند آنها را که خدا گمراه کرده است هدایت کند؟ و برای آنها هیچ یار و یاوری نخواهد بود! (۲۹)

فأقم وجهک للدین حنیفا فطرت الله التی فطر الناس علیها لا تبدیل لخلق الله ذلک الدین القیم ولکن أکثر الناس لا یعلمون ۳۰

روی خود را متوجه آئین خالص پروردگار کن این فطرتی است که خداوند انسانها را بر آن آفریده دگرگونی در آفرینش خدا نیست این است دین و آئین محکم و استوار ولی اکثر مردم نمی‌دانند. (۳۰)

منیبین إلیه واتقوه وأقیموا الصلاة ولا تکونوا من المشرکین ۳۱

این باید در حالی باشد که شما بازگشت به سوی او کنید و از او بپرهیزید و نماز را بر پا دارید و از مشرکان نباشید. (۳۱)

من الذین فرقوا دینهم وکانوا شیعا کل حزب بما لدیهم فرحون ۳۲

از کسانی که دین خود را پراکنده ساختند و به دسته ها و گروه ها تقسیم شدند و (عجب اینکه) هر گروهی به آنچه نزد آنهاست (دلبسته و) خوشحالند. (۳۲)

وإذا مس الناس ضر دعوا ربهم منیبین إلیه ثم إذا أذاقهم منه رحمة إذا فریق منهم بربهم یشرکون ۳۳

هنگامی که ضرر و ناراحتی به مردم برسد پروردگار خود را می‌خوانند و به سوی او باز می‌گردند اما هنگامی که رحمتی از خودش به آنها بچشاند گروهی از آنان نسبت به پروردگارشان مشرک می‌شوند. (۳۳)

لیکفروا بما آتیناهم فتمتعوا فسوف تعلمون ۳۴

(بگذار) نعمتهائی را که ما به آنها داده ایم کفران کنند و (از نعمتهای زودگذر دنیا هر چه می‌توانید) بهره گیرید اما به زودی خواهید دانست (که نتیجه کفران و کامجوئیهای بیحساب شما چه بوده است). (۳۴)

أم أنزلنا علیهم سلطانا فهو یتکلم بما کانوا به یشرکون ۳۵

آیا ما دلیل محکمی برای آنها نازل کردیم که از شرک آنها سخن می‌گوید و آنرا موجه می‌شمارد؟ (۳۵)

وإذا أذقنا الناس رحمة فرحوا بها وإن تصبهم سیئة بما قدمت أیدیهم إذا هم یقنطون ۳۶

و هنگامی که رحمتی به مردم بچشانیم خوشحال می‌شوند و هر گاه رنج و مصیبتی به خاطر اعمالی که انجام داده اند به آنها رسد ناگهان ماءیوس می‌شوند. (۳۶)

أولم یروا أن الله یبسط الرزق لمن یشاء ویقدر إن فی ذلک لآیات لقوم یؤمنون ۳۷

آیا ندیدند که خداوند روزی را برای هر کس بخواهد گسترده یا تنگ می‌سازد در این نشانه هائی است برای جمعیتی که ایمان می‌آورند. (۳۷)

فآت ذا القربی حقه والمسکین وابن السبیل ذلک خیر للذین یریدون وجه الله وأولئک هم المفلحون ۳۸

چون چنین است حق نزدیکان و مسکینان و ابن سبیل را ادا کن این برای آنها که رضای خدا را می‌طلبند بهتر است و چنین کسانی رستگارانند. (۳۸)

وما آتیتم من ربا لیربو فی أموال الناس فلا یربو عند الله وما آتیتم من زکاة تریدون وجه الله فأولئک هم المضعفون ۳۹

آنچه را به عنوان ربا می‌پردازید تا در اموال مردم فزونی یابد نزد خدا فزونی نخواهد یافت و آنچه را به عنوان زکات می‌پردازید و تنها رضای خدا را می‌طلبید کسانی که چنین می‌کنند دارای پاداش مضاعفند. (۳۹)

الله الذی خلقکم ثم رزقکم ثم یمیتکم ثم یحییکم هل من شرکائکم من یفعل من ذلکم من شیء سبحانه وتعالی عما یشرکون ۴۰

خداوند همان کسی است که شما را آفرید سپس روزی داد بعد می‌میراند سپس زنده می‌کند آیا هیچیک از شریکانی که برای خدا ساخته اید چیزی از این کارها را می‌توانند انجام دهند منزه است او و برتر است از آنچه شریک برای او قرار می‌دهند. (۴۰)

ظهر الفساد فی البر والبحر بما کسبت أیدی الناس لیذیقهم بعض الذی عملوا لعلهم یرجعون ۴۱

فساد در خشکی و دریا به خاطر کارهائی که مردم انجام داده اند آشکار شده، خدا می‌خواهد نتیجه بعضی از اعمال آنها را به آنها بچشاند شاید (به سوی حق) بازگردند. (۴۱)

قل سیروا فی الأرض فانظروا کیف کان عاقبة الذین من قبل کان أکثرهم مشرکین ۴۲

بگو در زمین سیر کنید و بنگرید عاقبت کسانی که قبل از شما بودند چگونه بود؟ بیشتر آنها مشرک بودند. (۴۲)

فأقم وجهک للدین القیم من قبل أن یأتی یوم لا مرد له من الله یومئذ یصدعون ۴۳

روی خود را به سوی آئین مستقیم و پایدار کن، پیش از آنکه روزی فرارسد که هیچکس قدرت ندارد آن را از خدا بازگرداند، در آن روز مردم به گروه هائی تقسیم می‌شوند. (۴۳)

من کفر فعلیه کفره ومن عمل صالحا فلأنفسهم یمهدون ۴۴

هر کس کافر شود کفرش بر زیان خود او است و آنها که عمل صالح انجام دهند (پاداش الهی را) به سود خودشان آماده می‌سازند. (۴۴)

لیجزی الذین آمنوا وعملوا الصالحات من فضله إنه لا یحب الکافرین ۴۵

این برای آنست که خداوند کسانی را که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده اند از فضلش پاداش دهد، او کافران را دوست ندارد. (۴۵)

ومن آیاته أن یرسل الریاح مبشرات ولیذیقکم من رحمته ولتجری الفلک بأمره ولتبتغوا من فضله ولعلکم تشکرون ۴۶

از آیات (عظمت و قدرت) خدا این است که بادها را به عنوان بشارتگرانی می‌فرستد تا شما را از رحمتش بچشاند (و سیراب کند) و کشتیها به فرمانش حرکت کنند و از فضل او بهره گیرند شاید شکرگزاری کنید. (۴۶)

ولقد أرسلنا من قبلک رسلا إلی قومهم فجاءوهم بالبینات فانتقمنا من الذین أجرموا وکان حقا علینا نصر المؤمنین ۴۷

قبل از تو پیامبرانی به سوی قومشان فرستادیم، آنها با دلائل روشن به سراغ قوم خود رفتند (ولی هنگامی که اندرزها سودی نداد) از مجرمان انتقام گرفتیم (و مؤ منان را یاری کردیم) و همواره یاری مؤ منان حقی است بر ما. (۴۷)

الله الذی یرسل الریاح فتثیر سحابا فیبسطه فی السماء کیف یشاء ویجعله کسفا فتری الودق یخرج من خلاله فإذا أصاب به من یشاء من عباده إذا هم یستبشرون ۴۸

خداوند همان کسی است که بادها را می‌فرستد تا ابرهائی را به حرکت درآورند، سپس آنها را در پهنه آسمان آن گونه که بخواهد می‌گستراند، و متراکم می‌سازد در این هنگام دانه های باران را می‌بینی که از لابلاهای آن خارج می‌شوند، هنگامی که این (باران حیاتبخش) را به هر کس از بندگانش که بخواهد می‌رساند خوشحال می‌شوند. (۴۸)

وإن کانوا من قبل أن ینزل علیهم من قبله لمبلسین ۴۹

هر چند پیش از آنکه بر آنان نازل شود مایوس بودند. (۴۹)

فانظر إلی آثار رحمت الله کیف یحیی الأرض بعد موتها إن ذلک لمحیی الموتی وهو علی کل شیء قدیر ۵۰

به آثار رحمت الهی بنگر که چگونه زمین را بعد از مردنش زنده می‌کند، آن کس (که زمین مرده را زنده کرد) زنده کننده مردگان در قیامت است و او بر همه چیز تواناست. (۵۰)

ولئن أرسلنا ریحا فرأوه مصفرا لظلوا من بعده یکفرون ۵۱

و اگر ما بادی بفرستیم (داغ و سوزان) و بر اثر آن زراعت و باغ خود را زرد و پژمرده ببینند، راه کفران پیش می‌گیرند. (۵۱)

فإنک لا تسمع الموتی ولا تسمع الصم الدعاء إذا ولوا مدبرین ۵۲

تو نمی‌توانی صدای خود را به گوش مردگان برسانی، و نه سخنت را به گوش کران هنگامی که روی می‌گردانند. (۵۲)

وما أنت بهاد العمی عن ضلالتهم إن تسمع إلا من یؤمن بآیاتنا فهم مسلمون ۵۳

و (نیز) نمی‌توانی نابینایان را از گمراهیشان هدایت کنی، تو تنها سخنت را به گوش کسانی می‌رسانی که ایمان به آیات ما می‌آورند و در برابر حق تسلیمند. (۵۳)

الله الذی خلقکم من ضعف ثم جعل من بعد ضعف قوة ثم جعل من بعد قوة ضعفا وشیبة یخلق ما یشاء وهو العلیم القدیر ۵۴

خدا همان کسی است که شما را آفرید در حالی که ضعیف بودید سپس بعد از این ضعف و ناتوانی قوت بخشید، و باز بعد از قوت ضعف و پیری قرار داد، او هر چه بخواهد می‌آفریند، و اوست عالم و قادر. (۵۴)

ویوم تقوم الساعة یقسم المجرمون ما لبثوا غیر ساعة کذلک کانوا یؤفکون ۵۵

و روزی که قیامت بر پا شود گنهکاران سوگند یاد می‌کنند که جز ساعتی (در عالم برزخ) درنگ نکردند! اینچنین آنها از درک حقیقت محروم می‌شدند! (۵۵)

وقال الذین أوتوا العلم والإیمان لقد لبثتم فی کتاب الله إلی یوم البعث فهذا یوم البعث ولکنکم کنتم لا تعلمون ۵۶

کسانی که علم و ایمان به آنها داده شده می‌گویند: شما به فرمان خدا تا روز قیامت (در عالم برزخ) درنگ کردید، و اکنون روز رستاخیز است ولی شما نمی‌دانستید! (۵۶)

فیومئذ لا ینفع الذین ظلموا معذرتهم ولا هم یستعتبون ۵۷

آن روز عذر خواهی ظالمان سودی ندارد، و توبه آنان پذیرفته نمی‌شود. (۵۷)

ولقد ضربنا للناس فی هذا القرآن من کل مثل ولئن جئتهم بآیة لیقولن الذین کفروا إن أنتم إلا مبطلون ۵۸

ما برای مردم در این قرآن از هرگونه مثال و مطلبی بیان کردیم، و اگر آیه ای برای آنها بیاوری کافران می‌گویند شما اهل باطل هستید (و اینها سحر و جادو است)! (۵۸)

کذلک یطبع الله علی قلوب الذین لا یعلمون ۵۹

اینگونه خداوند بر دلهای کسانی که آگاهی ندارند مهر می‌نهد! (۵۹)

فاصبر إن وعد الله حق ولا یستخفنک الذین لا یوقنون ۶۰

اکنون که چنین است صبر پیشه کن که وعده خدا حق است، و هرگز کسانی که ایمان ندارند نباید تو را خشمگین سازند (و از جا تکان دهند). (۶۰)

---

https://qurantv.ir/content/۲۳۰۲۰۲