به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، «دعای سحر» یکی از دعاهای عظیم الشأنی است که از امام رضا علیه السلام روایت شده و آن حضرت فرموده است: این دعا، دعایی است که امام باقر علیه السلام در سحرهای ماه رمضان می خواند.

در عین حال یکی از آثار فاخر و ارزشمند امام خمینی (ره) «شرح دعای سحر» است؛ اثری که امام خمینی (ره) آن را در حدود ۲۷ سالگی خود تألیف کرده و نشان از دانش و عرفان والای ایشان از دوران جوانی دارد.

خبرگزاری تسنیم به منظور آشنایی بیشتر مخاطبان با مفاهیم و مضامین والای دعای سحر که خواندن آن در سحرهای ماه رمضان توصیه شده، به بررسی بخش ها و نکاتی از امام خمینی (ره) درباره این دعای ارزشمند و والا پرداخته است.

نکات مهم فراز پنجم از این دعای شریف را می خوانیم:

اللٰهمإنیأسألکمنرحمتکبأوسعهاوکلرحمتکواسعة،اللٰهمإنیأسألکبرحمتککلها

خدایاازتودرخواست می کنمبهحقگسترده ترینمرتبهازرحمتتوهمهمراتبرحمتتگستردهاست،خدایاازتودرخواست می کنمبهحقهمهمراتبرحمتت.

«رحمت رحمانی» مقام بسط کمال وجود است که وجود از طریق آن پدیدار شده و «رحمت رحیمی» مقام بسط وجود است که هر پدیده ای با آن به کمال معنوی و هدایت باطنی خود می رسد. به این لحاظ وارد شده است که «یا رحمن الدنیا و رحیم الآخرة؛ ای رحمان سرای دنیا و رحیم سرای آخرت» و «الرحمن بجمیع خلقه والرحیم بمؤمنین خاصة؛ خداوند رحمان است به همه آفریده ها و رحیم است تنها بر مؤمنان.»

آنچه با حال دعاکننده مناسبت دارد این است که از خدای تعالی با جهاتی که منتسب به اوست درخواست کند و آن عبارت است از جهات رحمت و سایه نورانی باقی. پس موجود مرحوم و نیازمند از خدای رحیم بی نیاز به واسطه رحمت گسترده اش درخواست می کند.

انتهای پیام/