ایسنا/خراسان رضوی دانشمندان مرکز پزشکی جان هاپکینز در تحقیق جدید با استفاده از موش ها، سلول های شبکیه انسانی پرورش یافته درآزمایشگاه و نمونه های بیماری شواهدی از یک مسیرتازه یافتند که ممکن است در تخریب بافت حساس به نور در پشت چشم دخالت داشته باشد.

به گزارش ساینس دیلی، محققان دریافتند که این یافته ها دانشمندان را یک گام به سمت توسعه داروهای جدید برای درمان عوارض اصلی مخرب بینایی در بیماری دیابت نزدیکتر می کند.

گروه تحقیقاتی جانس هاپکینز بر ورم ماکولای دیابتی تمرکز داشتند، ورم ماکولا نوعی تورم و التهاب است که در افراد مبتلا به دیابت زمانی رخ می دهد که رگ های خونی چشم، مایعات خود را به بخشی از شبکیه که دید دقیق راکنترل می کند، ترشح می کنند.

در درمان های رایج این بیماری، پروتئین VEGF را که در رشد غیر طبیعی رگ های خونی دخالت دارد را مسدود می کنند. با این حال، از آنجا که این درمان برای بیش از نیمی از بیماران مبتلا به ورم ماکولای دیابتی مناسب نیست، پژوهشگران مدت هاست گمان می کنند عوامل بیشتری باعث کاهش بینایی در این بیماران می شوند.

در تحقیق جدید، محققان جان هاپکینز اظهار کردند: شواهد قانع کننده ای یافتند که شبه پروتئین آنژیوپویتین ۴ در ورم ماکولا تاثیر گذاراست. این پروتئین مشخص تا به حال به عنوان یک عامل رشد رگ های خونی به خوبی شناخته شده است. همچنین در بیماری های قلبی ، سرطان و بیماری های متابولیک از جمله دیابت، مؤثر است.

کریت سوضی، متخصص چشم پزشکی و دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز و انجمن چشم جانس هاپکینز ویلر، با همکاری دکترسیلویا مونتانردر دانشگاه مریلند این تیم تحقیقاتی را رهبری کردند. آنان پس از بررسی یافته های مطالعات قبلی در مورد سطوح بالای این پروتئین در چشم افراد مبتلا به انواع بیماری های مرتبط با بینایی، شبه پروتیین آنژیوپوویتین ۴را مورد بررسی قرار دادند.

نتایج این تحقیق در مجله تحقیقات بالینی منتشر شده است.

انتهای پیام