به گزارش مشرق سید بشیر حسینی در صفحه اینستاگرامی خود نوشت : تا حالا جنازه ی خونی دختر نوجوونت رو بغل کردی که بذاری توی قبر؟ به چه جرمی کشتنش؟ اینش رو نمیدونم ولی میدونم هیییییچ توجیهی نمیتونه داشته باشه!

به خدا به بحث های سیاسی و انگلهایی که بخوان توی خون مردم نون بزنن کاری ندارم، ولی از اونایی که فکر می کنن خیلی بانمکن و ته همه ی تمسخرهاشون میگن «ولی عوضش امنیت داریم» یا اونایی که حواسشون نیست که ایران وسط حلقه ی آتیشه و میدان و مرد میدان با جون و خونشون امن نگهش میدارن، تقاضا می کنم با چشم باز و دهن بسته (دقیقا برعکس الآنشون) صحنه های این جنایت رو بارها ببینن و یه لحظه خودشون رو جای خونواده ی این دسته گل های بی جان بذارن!

ایران وسط افغانستان و پاکستان و یمن و سوریه و عراق توی قلب خاورمیانه س؛ نه وسط اروپا و آمریکا! ولی اگه جای دخترهای مظلوم افغانستانی، بلوندهای غربستانی تکه پاره شده بودن، الآن کل دنیا عزای عمومی بود.

من برای "نه به امتحانات حضوری عربده کشیدم و هنوز هم از بی تدبیری مسئولان ناراحتم. چرا؟ چون امنیت جانی و روانی فرزندان ایران برام مهمه. اما ماهایی که به حق برای دانش آموز هامون نگرانیم، اگه جنازه ی جزغاله ی بچه هامون رو میدادن بهمون چه حالی می شدیم؟!

هر کی به هر سیاستی معترضه، فدای سرش؛ منم به خیلی از عملکردها و سیاسی کاری ها منتقدم. ولی من خودم رو مدیون شهدای مدافع حرم میدونم و ممنون بچه شهیدایی هستم که یتیم شدن تا من بتونم زنده بمونم.

بغض من از مظلومیت مضاعفه و از نفهمیدن شرایط مکان و زمان منطقه ای که توش زندگی می کنیم و دشمنان وحشی و خونخوار و دیپلماسی نفهمی که کودک کشی براشون افتخاره!

اگر سردار و یارانش نبودن، ما الآن پای جنازه ی بچه هامون اشک می ریختیم و ایران ناامن ترین جای جهان و گوشت زیر دندان وحشیان بود.

پ.ن۱: هر چند توی فضای اینستاگرام و صفحه ی نوجوانانه ی خودم، بنای بر چنین پستهایی ندارم، اما گاهی فکر می کنم سکوتم خیانت به خودم و مخاطبانمه.

پ.ن۲: هر عزیزی بخاطر این پست، صفحه رو ترک میکنه، سفرش به خیر و راهش هموار

دانلود

*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.