عناوین

سجده بزرگداشت بزرگداشت فرمانروايان

بزرگداشت فرمانروايان :

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

لا تفعلوا کما تفعل أهل فارس بعظمائها .

رفتاری را که پارسیان با بزرگان خود می کنند شما نکنید.

( کنز العمال : ۲۵۴۷۵ )

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

لا تقوموا کما تقوم الأعاجم بعضهم لبعض .

مانند عجمها جلو پای یکدیگر بلند نشوید.

( بحار الأنوار : ۱۶/۲۴۰ )

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

لا تقوموا کما تقوم الأعاجم یعظم بعضها بعضا .

مانند عجمها که برای بزرگداشت یکدیگر از جایشان بلند می شوند، شما بلند نشوید.

( کنز العمال : ۲۵۴۷۴ )

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

من أحب أن یمثل له الرجال ، فلیتبوأ مقعده فی النار .

هر کس دوست داشته باشد که او نشسته باشد و مردم در برابرش بایستند، جایگاهش در آتش است.

( بحار الأنوار : ۱۶/۲۴۰ )

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

من سره أن یستجم له بنو آدم قیاما ، دخل النار .

هر کس خوش داشته باشد که مردمان بسیاری در حضورش بایستند و او نشسته باشد ، وارد آتش شود.

( کنز العمال : ۲۵۴۸۰ )

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

من سره إذا رأته الرجال مقبلا، أن یمثلوا له قیاما ، لیتبوأ بیتا فی النار .

هر کس خوش داشته باشد که مردم وقتی دیدند می آید ، در برابرش بلند شوند ، خانه ای در دوزخ جایگاه او باشد.

( کنز العمال : ۲۵۴۸۱ )

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

لا یقام لی . إنما یقام لله عز و جل .

برای من نباید از جا بلند شد . فقط برای خداوند عز و جل باید برخاست.

( کنز العمال : ۲۵۴۷۷ )

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

لعن الله عز و جل من قامت له العبید صفوفا

لعنت خداوند عز و جل بر کسی باد که بندگان در برابرش به صف ایستند.

( کنز العمال : ۲۵۴۷۹ )

بحار الأنوار ـ به نقل از ابوذر رحمه الله ـ :

رأیت سلمان و بلالا یقبلان إلی النبی صلی الله علیه و آله . إذ انکب سلمان علی قدم رسول الله صلی الله علیه و آله یقبلها .

فزجره النبی صلی الله علیه و آله عن ذلک . ثم قال له :یا سلمان ! لا تصنع بی ما تصنع الأعاجم بملوکها .

أنا عبد من عبید الله .آکل مما یأکل العبد و أقعد کما یقعد العبد .

سلمان و بلال را دیدم که به سوی پیامبر صلی الله علیه و آله می آیند . ناگاه سلمان روی پای رسول خدا صلی الله علیه و آله افتاد و شروع به بوسیدن آن کرد .

پیامبر صلی الله علیه و آله او را از این کار باز داشت و سپس به او فرمود:ای سلمان ! رفتاری را که عجمها با شهریاران خود می کنند با من نکن .

من بنده ای از بندگان خدا هستم و مانند بنده غذا می خورم و مانند بنده نشست و برخاست می کنم .

( بحار الأنوار : ۷۶/۶۳/۳ )

تنبیه الخواطر ـ به نقل از أنس ـ :

لم یکن شخص أکرم علی الله من رسول الله صلی الله علیه و آله .

کنا إذا رأیناه لم نقم له ؛

لما نعلم من کراهته ذلک .

هیچ شخصی نزد خداوند گرامی تر از رسول خدا صلی الله علیه و آله نبود.

با این حال وقتی آن حضرت را می دیدیم، برایش بلند نمی شدیم ؛

چون می دانستیم که از این کار خوشش نمی آید.

( تنبیه الخواطر : ۲/۲۲۹ )

نهج البلاغه :

قال [ أمیر المؤمنین] علیه السلام و قد لقیه عند مسیره إلی الشام دهاقین الأنبار فترجلوا له و اشتدوا بین یدیه . فقال :

ما هذا الذی صنعتموه ؟

فقالوا : خلق منا نعظم به امراءنا .

فقال : و الله ، ما ینتفع بهذا امراؤکم و إنکم لتشقون علی أنفسکم فی دنیاکم و تشقون به فی آخرتکم

و ما أخسر المشقة وراءها العقاب و أربح الدعة معها الأمان من النار !

امام علی علیه السلام ـ در مسیر سفر شام به زمین داران انبار که از مرکب هایشان پیاده شدند و در برابر ایشان دویدند ـ فرمود :

این چه کاری است که می کنید؟

عرض کردند: رسمی است که با آن زمام داران خود را احترام می نهیم .

حضرت فرمود: سوگند به خدا ، که زمام داران شما از این کار سودی نمی برند و شما نیز در دنیا خود را به رنج می افکنید و در آخرت به سبب این رفتار شور بخت می شوید

و چه زیانبار است رنج و مشقتی که در پی آن کیفر باشد و چه سودمند است آسودگیی که ایمنی از آتش آورد!

( نهج البلاغة : الحکمة ۳۷ )

شرح نهج البلاغه : در نقلی آمده است:

أنه علیه السلام مر بالأنبار فاستقبله دهاقینها ··· فلما استقبلوه نزلوا عن خیولهم ثم جاؤوا یشتدون معه . ···

فقال (لهم) : ما هذه الدواب التی معکم و ما أردتم بهذا الذی صنعتم ؟

قالوا : أما هذا الذی صنعنا فهو خلق منا نعظم به الامراء و أما هذه البراذین فهدیة لک

و قد صنعنا للمسلمین طعاما و هیأنا لدوابکم علفا کثیرا .

فقال علیه السلام : أما هذا الذی زعمتم أنه فیکم خلق تعظمون به الامراء ،

فو الله ، ما ینفع ذلک الامراء و إنکم لتشقون به علی أنفسکم و أبدانکم ؛ فلا تعودوا له

و أما دوابکم هذه ، فإن أحببتم أن آخذها منکم و أحسبها لکم من خراجکم أخذناها منکم

و أما طعامکم الذی صنعتم لنا ، فإنا نکره أن نأکل من أموالکم إلا بثمن .

در هنگام عبور امام علی علیه السلام از شهر انبار ، زمین داران آن جا به استقبال ایشان آمدند و از مرکب هایشان پیاده شده شروع به دویدن در کنار آن حضرت کردند.

امام فرمود: این ستوران که با خود دارید چیست و مقصودتان از این کاری که کردید چیست؟

عرض کردند: این کاری که کردیم رسمی است که با آن امیران خود را احترام می نهیم و این استرها پیشکشی است برای شما.

ما برای مسلمانان غذا تدارک دیده ایم و برای چارپایانتان علوفه زیادی فراهم آورده ایم .

حضرت فرمود: اما این که گفتید این رسمی است که با آن امیرانتان را احترام می نهید .

به خدا سوگند که این کار امیران شما را سود نمی بخشد و شما با این کار جسم و جانتان را به رنج می افکنید؛ بنا بر این این عمل را تکرار نکنید

و اما این چارپایانتان اگر دوست دارید که آنها را قبول کنیم و جزو خراج شما حساب کنیم می پذیریم

و اما آن غذایی که برایمان تهیه دیده اید ما خوش نداریم از مال شما چیزی بخوریم ، مگر این که بهایش را بپردازیم.

( شرح نهج البلاغة : ۳/۲۰۳ ، انظر تمام الخبر )

سجده بزرگداشت :

امام علی علیه السلام ـ درباره آیه « همانا سجده گاهها از آن خداست ؛ پس هیچ کس را با خدا مخوانید» ـ فرمود :

ما سجدت به من جوارحک لله تعالی ؛ فلا تدع مع الله أحدا .

مقصود آن قسمت از اندامهای توست که با آنها در برابر خدا سجده می کنی ؛ پس هیچ کس را با خدا مخوانید [ و در برابر احدی به سجده میفتید ].

( الجن : ۱۸- النوادر للراوندی: ۱۶۳ )

بزرگداشت شايسته :

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

إن من تعظیم جلال الله عز و جل ، کرامة ذی الشیبة و حامل القرآن و الإمام العادل .

احترام نهادن به ریش سفید و حافظ قرآن و پیشوای دادگر، گونه ای بزرگداشت جلال و شکوه خداوند عز و جل است.

( کنز العمال : ۲۵۵۰۷ )

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

إذا أتاکم کریم قوم ؛ فأکرموه

هر گاه کریم قومی نزد شما آمد ؛ او را گرامی دارید.

( کنز العمال : ۲۵۴۸۷ )

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ وقتی در مسجد نشسته بود و مردی وارد شد و آن حضرت برای او جا باز کرد ـ فرمود :

إن من حق المسلم علی المسلم ، إذا أراد الجلوس ، أن یتزحزح له .

یکی از حقوق مسلمان بر مسلمان این است که ، هر گاه خواست بنشیند ، برایش جا باز کند.

( وسائل الشیعة : ۸/۵۶۰/۴ )

امام علی علیه السلام :

قم عن مجلسک لأبیک و معلمک ، و إن کنت أمیرا

برای [ احترام ] پدر و آموزگارت از جای خود بلند شو، گر چه امیر باشی.

(غرر الحکم : ۲۳۴۱ )

امام صادق علیه السلام ـ در پاسخ به پرسش درباره بلند شدن به احترام کسی ـ فرمود :

مکروه ، إلا لرجل فی الدین .

این کار ناپسند است، مگر برای شخصیتی دینی.

( المحاسن : ۱/۳۶۴/۷۸۶ )

امام کاظم علیه السلام :

عظم العالم لعلمه و دع منازعته

و صغر الجاهل لجهله و لا تطرده ؛ و لکن قربه و علمه .

دانشمند را به خاطر دانشش احترام بنه و با او ستیزه مکن

و نادان را به سبب نادانیش کوچک شمار، اما او را از خود مران ؛ بلکه به خود نزدیک گردان و او را علم بیاموز.

( تحف العقول : ۳۹۴ )

امام عسکری علیه السلام :

إن رسول الله صلی الله علیه و آله لما جاء جعفر بن أبی طالب من الحبشة قام إلیه و استقبله اثنتی عشرة خطیة (خطوة) و عانقه و قبل ما بین عینیه ـ إلی أن قال : ـ و بکی فرحا برؤیته .

هنگامی که جعفر بن ابی طالب از حبشه آمد، رسول خدا صلی الله علیه و آله برخاست و دوازده قدم به استقبال او رفت و با وی معانقه کرد و پیشانیش را بوسید··· و از دیدن او اشک شادی ریخت.

( وسائل الشیعة : ۸/۵۵۹/۱ )

میزان الحکمه،جلد هفتم.

میزان الحکمه جلد هفتم بزرگداشت حدیث درباره بزرگداشت حدیث احترام احترام به دیگران احترام به پدر و مادر

کانال قرآن و حدیث را درشبکه های اجتماعی دنبال کنید.

مطالب مرتبط